ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ

ਜਗ ਰਵੀਰਾ

2012-02-05T22:05:00.001-08:00

ਇਸ ਕੋਟ ਦੀ

ਕੋਈ ਸਿੱਧ-ਪੁੱਠ ਨਹੀਂ

ਹੇਠੋਂ

ਧਰਤੀ ਰੰਗਾ

ਉਪਰੋਂ

ਨੀਲ-ਆਕਾਸ਼

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ ਬੱਚੇ

2011-10-05T21:08:00.000-07:00

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ

ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕੁੜਤੇ

ਅਕਸਰ ਪਾਟੇ ਹੁੰਦੇ

ਕਾਜਾਂ ਕਾਲਰਾਂ ਜੇਬਾਂ ਕੋਲੋਂ

ਇਕ-ਅਧ ਬਟਨ

ਜੇ ਲੱਗਿਆ ਹੋਵੇ

ਲਾਲ ਪੀਲੇ ਕਾਲੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ

ਉਹ ਵੀ ਖੁਲ੍ਹਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਇਹਨਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ

ਕਿਸੇ ਕਲੱਬ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੇ

ਬੂਟਾਂ ਦਾ ਮਿਹਣਾ ਹੈ

ਐਸ ਸੀ , ਬੀ ਸੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ

ਵਜੀਫੇ ਦੀ ਉਡੀਕ

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ ਬੱਚੇ

ਕਿਉਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਉਹੋ ਜਿਹੇ

ਜਿਹੋ ਜਿਹੇ ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਘਰੋਂ

ਬਲਕਿ ਘਰੋਂ ਆਏ ਮਾਸੂਮ

ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਹੋਰ ਵੀ ਢੀਠ ਹੋ ਜਾਂਦੇ

ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੇ

ਨਹੀਂ ਭਾਉਂਦੇ ਰਤਾ ਵੀ

ਮੁਖ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ

ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਲਗਦੇ

ਸਭ ਭੈਣ ਜੀਆਂ ਨੂੰ

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ ਬੱਚੇ

ਬਹੁਤ ਸਹਿਜ ਲੈਂਦੇ ਨੇ

ਗਧੇ ਸੂਰ ਉਲੂ ਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ

ਮਿਡ ਡੇ ਮੀਲ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਂਙ ਪੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ ਬੱਚੇ

ਜਾਣਨ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ

ਫਿਰ ਵੀ ਸੁਣਦੇ ਰਹਿਣ

ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਮੈਨੂੰ

ਜਿਵੇਂ ਕਿਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਵਾਂ

ਮੈਂ ਵੀ

ਵਿਚਕਾਰ ਇਹਨਾ ਦੇ

ਪੜਾਉਂਦਿਆਂ ਅਕਸਰ ਲਗਦਾ ਮੈਨੂੰ

੦

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ ਬੱਚੇ

ਕਿੰਨੇ ਭੋਲੇ ਸਿੱਧੇ ਸਾਦੇ

ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਆਪ

ਨਹੀਂ ਇਹਨਾ ਕੋਲ

ਕੋਈ ਸਲੀਕਾ ਸਲੂਟ

ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਧੰਨਵਾਦ

ਉਹ ਮੂੰਹ ਫੱਟ ਨੇ

ਜਿਵੇਂ ਜੀਅ ਆਵੇ

ਬੋਲਦੇ ਨੇ ਗਾਲਾਂ ਕਢਦੇ

ਤੁਰਦੇ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਠੁਡੇ ਮਾਰਦੇ

ਖੇਡਦੇ ਨੇ ਨਸੀਬਾਂ ਦੀ ਗੇਂਦ ਦਾ ਕੈਚ ਛਡਦੇ

ਲੜਦੇ ਨੇ ਗਲਮੇ ‘ਚ ਹੱਥ ਪਾ ਲੈਂਦੇ

ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਇਹੋ ਢੰਗ

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ

ਰਹਿ ਰਹਿ ਕੇ ਮੋਹ ਕਿਉਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ

੦

ਚਾਹਾਂ

ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਙ ਤੁਰਾਂ

ਮੋਢਿਆਂ ਦੁਆਲੇ ਹੱਥ ਪਾ

ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ

ਪਰ ਮੈਂ ਖਿਝ ਜਾਂਦਾ ਅਕਸਰ ਇਹਨਾ ‘ਤੇ

ਮੇਰੀ ਇਹ ਖਿਝ ਕਿਸ ਵਾਸਤੇ ਹੈ ?

ਉਹ ਜੇ ਲੱਤ ਮੁਕੀ ਹੁੰਦੇ

ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਾਂ ਭੈਣ ਇਕ ਕਰਦੇ

ਬੈਂਚਾਂ ਉਪਰ ਨੱਚਦੇ

ਉਚੜੀਆਂ ਕੂਹਣੀਆਂ

ਗਿੱਟੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ਨੂੰ

ਪੱਟੀ ਨਾ ਬੰਨ੍ਹਦੇ

ਇਹਦੇ ‘ਚ ਇਹਨਾ ਦਾ ਕੀ ਕਸੂਰ ?

ਮੈਂ ਕਿਸ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ ?

ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ

ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ

ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਬੋਲੇ ਹੀ ਨਾ ਹੋਣ

ਸੁਣਦੇ ਮੈਨੂੰ

ਮੈਂ ਦਸਦਾ

ਆਪਣੇ ਜਮਾਤੀ ਬਲਵੰਤ ਭਾਟੀਏ ਬਾਰੇ

ਪਿਉ ਜੁਤੀਆਂ ਸਿਉਂਦਾ ਇਹਦਾ

ਛੁੱਟੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੀ ਕਰਦਾ

ਬਲਵੰਤ ਫੀਸ ਭਰਦਾ

ਅੱਜ ਬੈਂਕ ਮੈਨੇਜਰ

ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਮੈਂ ਦਸਦਾ

ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਰਾਣੇ ਬਾਰੇ

ਅਰਥ-ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵੀ

ਇਹਦੇ ਪੁੱਛੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਤੋਂ ਤ੍ਰਹਿੰਦਾ

ਛੁੱਟੀ ਇਹਦੀ ਲੰਘਦੀ

ਬੱਠਲ ਚੱਕਦਿਆਂ ਇੱਟਾਂ ਢੋਂਹਦਿਆਂ

ਅੱਜ ਕੱਲ ਹਾਈਕੋਰਟ

ਇਹਤੋਂ ਪੁੱਛ ਪੁੱਛ ਕੰਮ ਕਰਦੀ

ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ‘ਚ ਨਿਵੇਲੀ ਕੋਠੀ

ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜ਼ਿਕਰ ਛੋਂਹਦਾ

ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦਾ

ਆਖਦਾ ਮੁੜ ਮੁੜ

ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

੦

ਮੇਰੇ ਕੋਲ

ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ

ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ

ਕਿੰਨੇ ਸਾਫ ਦਿਸਦੇ

ਮੱਥਿਆਂ ‘ਚ ਵਜਦੇ

ਸਿਰ ਪਾੜ ਦਿੰਦੇ

ਅਸਲ ‘ਚ

ਅਜੇ ਤਕ ਨਹੀਂ ਬਣੀ

ਕੋਈ ਖੁਰਦਬੀਨ

ਜੋ ਦੇਖ ਸਕੇ

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ

ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ

੦

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ ਬੱਚੇ

ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਨੇ

ਸਿਰੇ ਦੇ ਸ਼ਰਾਰਤੀ

ਆਖਦੇ ਅਧਿਆਪਕ

ਸਿਰ ਫੜ੍ਹ ਲੈਂਦੇ

ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸੋਚਦਾ ਕਵੀ-ਮਨ

ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ

ਇਹਨਾ ਕੋਲ ਕੁਝ ਤਾਂ ਹੈ ।।

( ਨਵੀਂ ਕਾਵਿ-ਕਿਤਾਬ ' ਸਿਆਹੀ ਘੁਲ਼ੀ ਹੈ ' ਵਿਚੋਂ )

ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕੁਮੈਂਟ ਤੇ ਕਿਤਾਬ ਰਿਲੀਜ਼

2011-10-05T21:06:00.001-07:00

ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ ਕਾਵਿ-ਕਿਤਾਬ ਛਪ ਗਈ ਹੈ । ਇਸ ਵਿਚ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ਹੈ ' ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਆਉਂਦੇ ਬੱਚੇ ' , ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਆਪਣੇ ਸੱਤਵੀਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵੀਂ 'ਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ । ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਕੁਮੈਂਟ ਮੈਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਦਿੱਤੇ :

ਲਖਵਿੰਦਰ ਖਾਨ , ਜਮਾਤ ਸੱਤਵੀਂ : ਕਵਿਤਾ ਸੁਣਦਿਆਂ ਲੱਗਿਆ ਇਹ ਕਦੇ ਮੁੱਕੇ ਨਾ , ਮੈਂਨੂੰ ਹੁਣ ਇੰਝ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਕਵੀ ਬਣਾ ।।

ਪ੍ਰਦੀਪ ਕੁਮਾਰ , ਜਮਾਤ ਅੱਠਵੀਂ : ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਹੀ ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਕਰੈਕਟਰ ਹੋਈਏ । ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਨੂੰ ਜੀਅ ਕਰ ਆਇਆ ।।

ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਖਵਿੰਦਰ , ਜਮਾਤ ਅੱਠਵੀਂ : ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਸੁਣ ਕੇ ਇਸ ਤਰਾਂ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਸਰ ਨੇ ਸਾਡੀ ਕੋਈ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾਈ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ ।।

ਨਿੰਦਰਪਾਲ ਕੌਰ , ਜਮਾਤ ਅੱਠਵੀਂ :ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਅਧਿਆਪਕ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰਕਿੰਨਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ।।

ਰਮਨਦੀਪ ਕੌਰ , ਜਮਾਤ ਅੱਠਵੀਂ : ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਜਮਾਂ ਈ ਸਾਡੀ ਕਲਾਸ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਰਗੀ ਹੈ ।।

***** ਸਿਆਹੀ ਘੁਲ਼ੀ ਹੈ ... ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋ ਗਈ ******

ਨੰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ : ਮਕਬੂਲ ਫਿਦਾ ਹੁਸੈਨ

2011-06-11T19:59:00.000-07:00

ਇਕ ਬੱਚਾ

ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ

ਮੇਰੇ ਵੱਲ

ਰੰਗ ਬਰੰਗੀ ਗੇਂਦ

ਤਿੰਨ ਟੱਪੇ ਖਾ

ਔਹ ਗਈ

ਮੈਂ ਆਪਣੇ 'ਤੇ ਹਸਦਾ ਹਾਂ

ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਬੁੱਚਣ ਲਈ

ਬੱਚਾ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ ।।

ਨੰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ

ਮੁਕਣਾ ਨਹੀਂ

ਇਹ ਰਹਿਣਾ ਹੈ

ਸਦਾ ਜਵਾਨ

ਲੰਬੇ ਬੁਰਸ਼ ਦਾ ਇਕ ਸਿਰਾ

ਆਕਾਸ਼ 'ਤੇ ਚਿਮਨੀਆਂ ਟੰਗਦਾ ਹੈ

ਦੂਜਾ ਸਿਰਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੰਗਦਾ ਹੈ

ਉਹ ਜਦੋਂ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਮੀਚੇ

ਦੇਖਦਾ ਹੈ

ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਬਲੈਕ ਬੋਰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ

ਆ ਬਹਿੰਦਾ

ਉਹਦੀ ਪੈਨਸਲ 'ਤੇ ਤੋਤਾ ।।

ਨੰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ 'ਚ

ਰਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਧੂੜ੍ਹ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮਹਿਕ

ਮਚਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ

ਵਿਛ ਜਾਂਦੀ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੀ ਛਾਂ

ਸਿਆਲੀ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਵਿਛ ਜਾਂਦੀ ਧੁੱਪ

ਰਾਹਾਂ 'ਚ

ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਪਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਪਿੰਜਰੇ 'ਚ

ਨੰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਹਰ ਕਦਮ

ਸੁਤੰਤਰ ਲਿਪੀ ਦਾ ਸੁਤੰਤਰ ਵਰਣ

ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਨੰਗਾ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ

ਮੈਂ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ।।

ਇਕ ਵਾਰ ਉਹਦੀ ਦੋਸਤ ਨੇ

ਤੋਹਫੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਦੋ ਜੋੜੀਆਂ ਬੂਟਾਂ ਦੀਆਂ

ਨਰਮ ਰੂੰ ਜਿਹਾ ਲੈਦਰ

ਕਿਹਾ ਉਹਨੇ

ਪਾ ਇਹਨਾ ਨੂੰ

ਬਾਜਾਰ ਚੱਲੀਏ

ਪਾ ਲਿਆ ਉਹਨੇ

ਇਕ ਪੈਰ 'ਚ ਕਾਲਾ

ਦੂਜੇ ਪੈਰ 'ਚ ਭੁਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਬੂਟ

ਇਹ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਹੈ ।।

ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਸੀ

ਤੇ ਆਖਰ

ਉਹ ਰਲ ਗਿਆ

ਰੰਗਾਂ 'ਚ

ਰੰਗਾਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਮੁਕੱਦਮਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ

ਹੱਦ ਸਰਹੱਦ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਰੰਗਾਂ ਲਈ

ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ

ਆਹ ਹੁਣੇ ਵਾਹ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ

ਕੋਈ ਬੱਚਾ

ਆਪਣੇ ਸਿਆਹੀ ਲਿਬੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ

ਨੀਲੇ ਕਾਲੇ

ਘੁੱਗੂ ਘੋੜੇ

ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਕਬਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ।।

ਤਾਇਆ ਨਾਥੀ ਰਾਮ

2011-06-06T17:52:00.000-07:00

।। ਦੋਸਤ ਪਰਾਗ ਰਾਜ ਲਈ ਜਿਹਦਾ ਤਾਇਆ ਮੇਰੀ ਕਵਿਤਾ ‘ਚ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਵੀ ਤਾਇਆ ਬਣ ਗਿਆ ।।

ਮੈਨੂੰ ਭੱਜੇ ਜਾਂਦੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹਾਕ ਮਾਰ

ਬਾਂਹ ਫੜ੍ਹ ਭੀੜ ‘ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ

ਤਾਇਆ ਮਾਂ ਦੀ ਗਾਲ੍ਹ ਕੱਢ ਪੁਛਦਾ

ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਹੋ ਗਿਆ ਪਿੰਡ ਆਏ ਨੂੰ

ਕੱਢ ਪੰਜ ਸੌ ਦਾ ਨੋਟ

ਉਹ ਨੋਟ ‘ਤੇ ਛਪੇ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਐਨਕ ਲਾਹ

ਝੱਗੇ ਦੀ ਕੰਨੀਂ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ

ਬੱਕਰੀਆਂ ਚਾਰਦੇ ਭੰਤੇ ਨੂੰ ਚਾਹ ਧਰਨ ਲਈ ਆਖਦਾ

ਉਹਦੇ ਦੁਆਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ

ਢਿੱਡੋਂ ਭੁੱਖੇ

ਪੈਰੋਂ ਤੇੜੋਂ ਨੰਗੇ ਬੱਚੇ

ਦੇਖਦਿਆਂ ਦੇਖਦਿਆਂ

ਨੋਟ ਪੰਜ ਸੌ ਦਾ

ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ

ਚੱਪਲਾਂ ਨੀਕਰਾਂ ਖਿੱਲਾਂ ਪਤਾਸਿਆਂ ‘ਚ

ਤਾਇਆ ਦੱਸਦਾ

ਨਿਆਣਿਆਂ ਤੇ ਬੇਜ਼ੁਬਾਨੇ ਜਾਨਵਰਾ ਤੋਂ ਭਲਾ

ਕੋਈ ਨ੍ਹੀਂ ਹੁੰਦਾ

ਲੈ ਦੇਖ ਜਦੋਂ ਭੰਤਾ ਆਖੂ ਹੇਮਾ ਮਾਲਨੀ

ਲੂੰਗ ਖਾਂਦੀ ਉਹ ਡੱਬੀ ਬੱਕਰੀ

ਭੱਜੀ ਆਊ ਇਹਦੇ ਵੱਲ

ਜੇ ਇਹ ਆਖੇ ਧਰਮਿੰਦਰ

ਸੂੰ ਸੂੰ ਕਰਦਾ ਓਹ ਬੋਕ ਕਾਲਾ

ਇਹਦੇ ਪੈਰਾ ‘ਚ ਬਹਿ ਜੂ

ਤਾਇਆ ਦਿਖਾਉਦਾ

ਸ਼ਹਿਰੀ ਭਤੀਜੇ ਨੂੰ

ਆਜੜੀ ਦੀ ਪਿੱਤਲ ਪਤੀਲੀ

ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਮਕਦੀ

ਤੇ ਸੁਣਾਉਦਾ

ਕਿਸੇ ਵੇਦ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ

ਕਿਸੇ ਪੋਥੀ ਦੀ ਕਥਾ

ਇਹਨੀਂ ਦਿਨੀਂ

ਲਹੌਰ ਦਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਤਾਇਆ

ਦੁਪਹਿਰ ਆਪਣੀ ਜੰਡ ਹੇਠਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ

ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਾਗਦੁ ਤੇ

ਕੋਈ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖੇ

ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਿਟਾਵੇ

ਪਹਿਰ ਤੀਜੇ ਫੇਰ

ਟੋਭੇ ਆਈਆਂ ਮੱਝਾਂ ਮਲ ਮਲ ਨਹਾਵੇ

ਬੁੱਲਾ ਗਾਵੇ

ਜੁੱਤੀਆਂ ਸਿਉਂਦੇ

ਚੰਦੂ ਚਮਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖੀ ਜਾਵੇ

ਜਾਂ ਫਿਰ ਤੋਗੇ ਤਖਾਣ ਦੇ ਘਰ

ਗੜਬੀ ‘ਚ ਆਈ ਚਾਹ ਦੀ

ਬਾਟੀ ਭਰ ਪੀ ਜਾਵੇ

ਤਾਇਆ ਇਹਨੀਂ ਦਿਨੀਂ

ਕੋਈ ਫਕੀਰ ਲਗਦਾ

ਪੈਰੀਂ ਘੂੰਗਰੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ

ਨੱਚਣ ਲਗਦਾ

ਬੁੜ੍ਹੀਆਂ ਉਹਦੇ ਪੈਰੀਂ ਹੱਥ ਲਾਉਂਦੀਆਂ

ਉਹ ਚੁਪ ਰਹਿੰਦਾ

ਕਹਿੰਦਾ ਸ਼ਬਦਾਂ `ਚ ਆਖੀ ਗੱਲ ਝੂਠੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਐ

ਮੈਂ ਉਹਦੇ ਗਿੱਟੇ ਬੰਨ੍ਹੀਂ ਪੱਟੀ ਦੇਖਦਾ

ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ

ਇਹਨੇ ਮਿੱਠਾਂ ਖਾਣੋਂ ਹਟਣਾ ਨਹੀ

ਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਜਖ਼ਮ ਰਾਜੀ ਹੋਣਾ ਨਹੀ

ਪੱਟੀ ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਘੱਟਾ ਈ ਰੋਕੂ ਗੀ

ਪੁੱਛਿਆ ਮੈਂ

ਕੀ ਹਾਲ ਐ ਜ਼ਖਮ ਦਾ ?

ਤਾਇਆ ਤਾਅ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ

ਠੀਕ ਐ ਸ਼ੇਰਾ

ਜਮਾਂ ਟੱਲੀ ਅਰਗਾ

ਪਾਣੀ ਪਾ ਪਾ ਠੀਕ ਕਰ ਲਿਆ

ਆਹ ਪੱਟੀ ਦਾ ਤਾਂ ਸੁਭਾਅ ਬਣ ਗਿਆ

ਹੁਣ ਤੁਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਇਹਦੇ ਬਿਨਾਂ

ਮੈਂ ਪਿਛਾਂਹ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਕਈ ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ

ਜਦੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਗਈ ਸੀ ਤਾਈ

ਕੋਈ ਰੋਂਦਾ , ਕੋਈ ਰੋਂਦੇ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਉਂਦਾ

ਕੋਈ ਸਮਸ਼ਾਨ ‘ਚ ਲੱਕੜਾਂ ਲਈ ਰੁਝਿਆ

ਤਾਏ ਨੇ ਬਸ ਏਨਾ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ

ਉਹਨੇ ਜਾਣਾ ਵੀ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਆਇਆ

ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਾਫਾ

ਤੁਰ ਪਿਆ ਤਾਇਆ

ਨਾਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕਾਮਰੇਡਾਂ ਦਾ ਜਲਸਾ

ਤਾਇਆ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਖੇਤਾਂ ‘ਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ

ਜੇ ਕੋਈ ਰੋਟੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਆਇਆ ਤਾਂ ਦੇ ਆਇਆ

ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਨ੍ਹੀਂ ਉਹ ਕੀ ਖਾਂਦਾ ਜਾਂ ਨਾ ਖਾਂਦਾ

ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਦੀ ਛਾਂ ਲਈ

ਕੱਖ ਕਾਨਿਆਂ ਦੀ ਝੁੱਗੀ ਪਾਉਂਦਾ

ਆਥਣ ਹੋਣ ਤੇ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੰਦਾ

ਬਾਹਾਂ ਉਲਾਰ ਉਤਾਂਹ ਨੂੰ

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦਾ ਕਹਿੰਦਾ

ਪਤਾ ਨੀਂ ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦਾ ।।

ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਝੱਬਰ ਨੂੰ ਮਿਲਦਿਆਂ

2011-06-02T01:53:00.000-07:00

ਹਵਾ ਜਾਣਦੀ ਹੈ

ਇਹ ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਝੱਬਰ ਦਾ ਘਰ ਹੈ

ਉਹ ਘਰ ਦੀ ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਨੂੰ

ਛੁਹ ਛੁਹ ਕੇ ਲੰਘਦੀ ਹੈ

ਚੰਡੀਗੜੋਂ ਨਿਰੁਪਮਾ ਦੱਤ ਜੋ ਆਈ ਹੈ

ਪਤੀਲੀ ‘ਚ

ਰਿੱਝ ਰਹੀ ਹੈ ਚਾਹ

ਛਟੀਆਂ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਾਟਾਂ

ਬਾਹਾਂ ਉਲਾਰ ਉਲਾਰ

ਨਾਅਰੇ ਲਾ ਰਹੀਆਂ ਨੇ

ਕੁੜੀਓ ! ਚੁੱਪ ਕਰੋ

ਮੈਂ ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ

ਬੋਲਿਓ ਨਾ

ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ

ਉਹਦੇ ਧੁਰ ਅੰਦਰ

ਕੀ ਰਿੱਝ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਬੁਲੰਦ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ

ਸੰਗਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਨੇ

ਹਵਾ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਅਗਨ ।।

੦

ਮਸ਼ੀਨੀ ਹੱਥ

ਕਰਦਾ ਹੈ ਪੂਰਾ ਕੰਮ

ਪੁਛਦੀ ਹੈ ਨਿਰੁਪਮਾ ਦੱਤ

ਹਾਂ ਜੀ ਪੂਰੇ ਤੋਂ

ਵੱਧ ਕੰਮ

ਕਰਦਾ ਹੈ ਹੱਥ ਮੇਰਾ

ਝੰਡਾ ਫੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ

ਉੱਚਾ ਚੱਕਣ ਲਈ

ਲਹਿਰਾਉਣ ਲਈ

ਮਾਈਕ ਫੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ

ਗਾਉਣ ਲਈ

ਡਾਂਗ ਚੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ

......

ਮੈਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾਂ

ਸਾਹਮਣੇ ਅਪਣੇ

ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ

ਕਿਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦਾ ਪਾਤਰ ਨਹੀਂ

ਕਿਸੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਚਿਤਰ ਨਹੀਂ

ਜਿਉਂਦਾ ਜਾਗਦਾ

ਹੱਡ ਮਾਸ ਦਾ ਆਦਮੀ ।।

੦

ਦਾਦਾ ਮੇਰਾ ਧੰਨਾ ਸਿੰਘ ਸੀ

ਅੱਠ-ਪੋਰੀ ਦੀ ਡਾਂਗ ਰੱਖਦਾ

ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ

ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੰਘੂਰਾ ਮਾਰਦਾ

ਦਸਦਾ ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਆਖਣ ਲੋਕੀਂ

ਮੈਂ ਉਹਦੇ ‘ਤੇ ਗਿਆ ਹਾਂ

ਦੇਸ਼ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ

ਉਹਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਗਦੀਆਂ

ਪਿੰਡ ਦੀ ਇਕ ਮਾਈ ਨੇ ਮੁਠੀ ਵੱਟ ਹਵਾ ‘ਚ ਲਹਿਰਾਈ

ਤੇ ਆਖਿਆ : ਲਾਲ ਸਲਾਮ ।।

੦

ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਗਿਆਨ-ਗੁਰੂ

ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ

ਵਿਸ਼ਵ-ਗੁਰੂ ਮੰਨਦਾ ਹੈ

ਇੱਛਾ ਉਹਦੀ ਗਾਵੇ

ਉਹਦੇ ਲਈ ਬੰਤ ਸਿੰਘ

ਦੋ ਸਤਰਾਂ ਹੀ ਗਾਵੇ ਭਾਵੇਂ

ਉਹਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ‘ਚ

ਪਰ ਗਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ

ਸ਼ਬਦ ਵੀ

ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ‘ਤੇ

ਆਖਣ ਲੱਗਿਆ ਆਖਰ

ਅਪਣਾ ਟਰੈਕਟਰ ਤਾਂ

ਕਿਤੇ ਵੀ ਚਲਾ ਲਵਾਂ

ਟੋਇਆਂ ਟਿੱਬਿਆਂ

ਖੇਤਾਂ ਖੇਤਾਨਾਂ ‘ਚ

ਪਰ ਤੇਰੀ ਕਾਰ ਤਾਂ ਮੈਥੋਂ

ਸੜਕ ‘ਤੇ ਵੀ ਨਾ ਚੱਲੇ ।।

੦

ਸੋਚਦੇ ਹੋਂ

ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਝੱਬਰ

ਝੱਬਰਾਂ ਦਾ ਉਹੀ ਬੰਤ ਸਿੰਘ

ਜਿਸ ਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ ‘ਕੱਲ੍ਹੇ ਤੇ

ਬਚ ਗਿਆ ਪੀਜੀ ਆਈ ਜਾ ਕੇ

ਦਿੱਲੀ ਹਸਪਤਾਲ ‘ਚ ਪੁਛਦੇ ਰਹੇ

ਡਾਕਟਰ ਉਹਨੂੰ

ਜਿਵੇਂ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਹੋਵੇ

ਪਰ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਨੇ

ਝੱਬਰ ਦੇ ਨਹੀਂ ਕੋਟ ਲੱਲੂ ਦੇ

ਬੱਪੀਆਣੇ ਦੇ

ਜਾਂ ਫਿਰ ਖੁਡਾਲਾਂ ਦੇ ਨਹੀਂ

ਝੰਡਾ ਕਲਾਂ ਦੇ ਨੇ

ਮਰ ਗਏ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕੁੱਟ ਤੋਂ

ਨਹੀਂ ਹਨ ਉਹਨਾ ਦੇ ਲੱਤਾਂ ਬਾਹਾਂ

ਲੱਤਾਂ ਬਾਹਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ

ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ

ਉਹ ਕੀ ਹੈ

ਉਸ ਉਪਰ ਕੋਈ

ਕਿਉਂ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਤਾਬ

ਕੋਈ ਕਿਉਂ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਫਿਲਮ

ਕੋਈ ਕਿਉਂ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ ਫੋਟੋਆਂ

ਦਿਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਲਾ ਪਾਰਖੂਆਂ ਨੂੰ

ਬੰਤ ਸਿੰਘ

ਝੱਬਰਾਂ ਦਾ ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਹੈ

ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ

ਕਿਉਂ ਲਿਖੀਆਂ ਮੈਂ

ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ

ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ

ਇਹ ਕਿਤਾਬਾਂ ਫਿਲਮਾਂ ਫੋਟੋਆਂ

ਬੰਤ ਸਿੰਘ ਝੱਬਰ ਦੀਆਂ ਨੇ

ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀਆਂ ।।

2011-05-07T23:33:00.000-07:00

ਅੱਜ 7 ਮਈ ਹੈ ... ਰਵੀਂਦਰ ਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ !! ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਕੌਣ ਸਨ .... ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣਦੇ ਹੋਂ ... ਇਤਫਾਕ ਨਾਲ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿਨ ਹੈ ... ਫੇਸਬੁਕ ਕਾਰਨ ਇਸ ਵਾਰ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ , ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅਕਸਰ ਇਹ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਹੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ... ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਭੇਜੀਆਂ ਹਨ ! ਮੈਂ ਆਪ ਸਭ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ .... ਤੇ ਅਪਣੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਨੂੰ ਟੈਗੋਰ ਸਾਹਬ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੇ ਜ਼ਸ਼ਨਾਂ 'ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ...

ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਪੰਕਤੀਆਂ : ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ
ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ
ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਣ ‘ਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ
ਇਹ ਉਹੀ ਗੀਤ ਸਨ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਘਰ ਘਰ ਲੈ ਕੇ ਗਏ
ੳਨ੍ਹਾਂ ਸਦਕਾ ਹੀ
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ
ਅੰਤਰ-ਸੂਝ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ

ਕਾਮਰੇਡ !

2011-05-04T17:46:00.000-07:00

ਅੱਜ 5 ਮਈ ਹੈ ! ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ !! ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਧਰੇ ਮਾਰਕਸ ਦਾ ਨਾਂਅ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਇਹਦੀ ਬਚਪਨ ਦੀ ਦੋਸਤ ਤੇ ਪਤਨੀ ਜੇਨੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ,ਜਿਸ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਸੌਦੇ ਪੱਤੇ ਲਈ ਅਪਣਾ ਬਿਸਤਰ ਤਕ ਵੇਚਣਾ ਪਿਆ , ਰੜੇ ਸੌਂ ਕੇ ਵੀ ਗੁਲਾਬ ਵਾਂਙ ਖਿੜ੍ਹੀ ਰਹੀ ਹੈ ।ਇਹ ਮਾਰਕਸ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸਾਥਣ ਸੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਥੀ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ।
ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਕਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੀ ਵਧਾਈ ....ਇਸ ਮੌਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਕ ਕਵਿਤਾ " ਕਾਮਰੇਡ " ਆਪ ਸਭ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ :
ਕਾਮਰੇਡ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਲਫਜ਼ ਕਾਮਰੇਡ ਹੈ

ਕਦੇ ਕਦੇ ਮੁਖਾਤਿਬ ਹੁੰਦਾ

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ

ਇਸ ਲਫਜ਼ ਨਾਲ

ਜਾਗਦਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ

ਇਕ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਕਾਰਲ ਮਾਰਕਸ

ਦੁਨੀਆਂ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ

ਜੇਨੀ ਲਈ ਲਿਖਦਾ ਪਿਆਰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ

ਲਓ ! ਮੈਂ ਆਖਦਾਂ

ਕਾਮਰੇਡ

ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ

ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ।।

ਨਵ-ਨਿਯੁਕਤ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਹਾਇਕੂ

2011-04-03T00:39:00.000-07:00

ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਨਵ-ਨਿਯੁਕਤ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਇਕ ਸੈਮੀਨਰ ਚ ਹਾਇਕੂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹਾਇਕੂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ “ ਹਰੇ ਹਰੇ ਤਾਰੇ “ ਦਿੱਤੀ ਗਈ । ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੁਝ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਹੀ ਹਾਇਕੂ ਰਚੇ ,ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ :

੦

ਤੁਰਾਂ ਤਾਂ ਤੁਰੇ

ਬੈਠਾਂ ਤਾਂ ਬੈਠੇ

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਛਾਵਾਂ

ਜਸਵਿੰਦਰ ਪਰਮਾਰ

੦

ਖੂਹ ਦੀਆਂ ਟਿੰਡਾਂ

ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ

ਨਾਲੇ ਛਾਂ

ਸੁਖਦੀਪ ਹੀਰੋਂ ਕਲਾਂ

੦

ਲਾਲ ਸੂਹਾ ਚੂੜਾ

ਛਣ ਛਣ ਛਣਕੇ

ਦਿਲ ਧੜਕੇ

ਰਿੰਕਲ ਗੋਇਲ

੦

ਬੋਲ ਨਾ ਸਕਿਆ

ਦੇਖ ਕੇ ਹੱਸਿਆ

ਮਨਮੋਹਨਾ ਚਿਹਰਾ

ਅਵਤਾਰ ਸਿੱਧੂ

੦

ਅੱਜ ਮਿਲੇ

ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ

ਹਰੇ ਹਰੇ ਤਾਰੇ

ਅਮਨ ਅਗਰਵਾਲ

੦

ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੀ

ਰੰਗ ਦਿਸੇ

ਕਲਮ ਜਾਗੀ

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ ਲੱਲੂਆਣਾ

੦

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ

ਬੈਠਾ ਉਦਾਸ

ਕੌਣ ਸੁਣੇ ਕਵਿਤਾ

ਰਵਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ

੦

ਬੁੱਢਾ ਨਿੰਮ

ਹਰੇ ਪੱਤੇ

ਜੋਸ਼ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ

ਕਮਲੇਸ਼

੦

ਡਿੱਗਿਆ ਬੇਟੂ

ਹੰਝੂ ਦੋ

ਮਾਂ ਦੇ ਸੌ

ਰੀਤੂ

੦

ਪੁੱਟਿਆ ਨਿੰਮ

ਡੂੰਘਾ ਟੋਆ

ਦਿਖਾਵੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਜੜਾਂ

ਸਪਨਾ ਬਾਂਸਲ

ਗੁਲਾਬ

2011-04-01T17:50:00.001-07:00

ਇਸ ਵਾਰ ਗੁਲਾਬ ਬਹੁਤ ਲੱਗਿਆ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਘਰ

ਸੂਪ ਪੀਂਦਿਆਂ ਆਖਦਾ ਦੇਵਨੀਤ

ਗੁਲਾਬ ਨੂੰ ਲਾਉਣ ਦਾ ਇਹੋ ਢੰਗ
ਟੋਆ ਪੁੱਟੋ ਡੂੰਘਾ
ਰੋੜ੍ਹ ਚੁਗ ਦੇਵੋ ਸਾਰੇ
ਰੂੜੀ ਦੀ ਰੇਹ
ਡੀ ਟੀ ਟੀ ਮਿਲਾਓ ਥੋੜ੍ਹੀ
ਪਾਣੀ ਪਾਓ
ਪੋਲੀ ਕਰੋ ਮਿੱਟੀ

ਦਸਦਾ ਹੈ ਨਾਜ਼ਮ

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਜਿਉਣ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਇਹੋ ਤਰੀਕਾ
ਸੋਚਦਿਆਂ ਲਿਖੀ ਇਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਵਿਤਾ

ਜਿਸ 'ਚ ਗੁਲਾਬ ਨੇ ਤੇਰੇ
ਕੰਡੇ ਮੇਰੇ ।।

ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਬਲਾਗ ਸੇਤੂ ਸਾਹਿਤਯ ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਵਿਤਾਵਾਂ

2011-03-22T22:07:00.001-07:00

http://setusahitya.blogspot.com/2008/10/blog-post.html

ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ

2011-03-19T03:12:00.001-07:00

http://www.digital.vidhapunjabi.in/gurpreet1.html

ਆਰਸੀ ਚ ਮੇਰੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ

2011-03-16T19:11:00.001-07:00

http://punjabiaarsi.blogspot.com/search/label/%E0%A8%97%E0%A9%81%E0%A8%B0%E0%A8%AA%E0%A9%8D%E0%A8%B0%E0%A9%80%E0%A8%A4

ਅੰਤਰ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਔਰਤ ਦਿਵਸ

2011-03-07T17:37:00.000-08:00

ਜੈਪੁਰ ਦੀ ਚੌਖੀ ਢਾਣੀ ਚ .....

ਬਾਬਲ

2011-02-08T03:17:00.000-08:00

ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਵਿਆਕਤੀ ਬਰਾਕ ਉਬਾਮਾ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਮਾਲੀਆ ਦੀ ਸਕੱਰਟ ਲੰਬੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ...ਇਕ ਵਾਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਡਾਂਸ ਦੇਖਣ ਲਈ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਿਆਂ ਹੌਂਸਲਾ ਮੰਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਥੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਹੋਣਾ ਸੀ ... ਬਾਬਲ ਦੀ ਪੱਗ ਬਰਾਕ ਨੇ ਵੀ ਬੰਨ ਰੱਖੀ ਹੈ .... ਉਹ ਸਾਡੇ ਪੇਂਡੂਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ .... ਧੀਆਂ ਦੇ ਪਿਉ ਹਰ ਥਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ?

2011-02-05T19:56:00.000-08:00

ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਮੈਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਸੀ , ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੀ ... ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਸ਼ਕਲ ਹੀ ਬਦਲ ਗਈ...

ਇਹ ਮੈਂਨੂੰ ਹੁਣ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਘਰ ਚ ਨਵੀਂ ਸੈਲਫ ‘ਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਚਿਣਿਆ

ਚਿਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ । ਬੋਰੀਆਂ ਚ ਬੰਦ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪਾਠਕ/ਲੇਖਕ ਨੂੰ

ਸਰਾਪ ਦਿੰਦੀਆਂ ਨੇ ...ਪਿਛਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਮੈਂ ਆਪ ਵੀ ਬੋਰੀ ਚ ਬੰਦ ਸੀ .... !

ਜੀ ਬੀ ਰੋਡ

2011-02-03T04:57:00.000-08:00

ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ
ਪੌੜੀਆਂ ਉਤਰ
ਫੁੱਟਪਾਥ ਲੰਘ
ਸੜਕ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ
ਭੁੱਖ ਲਈ ਕੀ ਨਾ ਭਾਲਦੀ

ਖਾਕੀ ਵਰਦੀ
ਕਾਲ-ਕਲੂਟੀ ਸੜਕ ਤੇ ਡੰਡਾ ਖੜਕਾਉਂਦੀ
ਰੋਟੀ ਲਈ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਧਮਕਾਉਂਦੀ

ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ
ਜਵਾਲਾ- ਮੁਖੀ ਫਟ ਜਾਂਦਾ

-ਲੈ ਜਾ ਮੈਨੂੰ
ਜਿਥੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਦਤਰ ਗੰਦੀ ਹੁੰਮਸ ਭਰੀ
ਹੋਰ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ !

ਖੇਡ ਰੰਗਾਂ ਦੀ

2010-12-22T17:15:00.001-08:00

ਦਸਤਾਨੇ ਪਹਿਨਦਿਆਂ
ਕਹਿ ਉਠਿਆ ਮੈਂ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੰਗ ਨੇ
ਮੇਰੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਕੋਲ

ਦੇਖਦਾਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ
ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਕਾਰਫ ਬੰਨ੍ਹਦਿਆਂ
ਲੱਖਾਂ ਰੰਗ ਨੇ
ਉਹਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਕੋਲ

ਅੰਦਰੋਂ ਆਉਂਦੀ
ਨਚਦੀ ਟਪਦੀ
ਫਰਾਕ ਨਵੀਂ ਪਹਿਨੀ
ਬੱਚੀ ਮੇਰੀ

ਇਕੋ ਰੰਗ ਹੈ ਉਹਦੇ ਕੋਲ ।।

ਖੁਸ਼ੀ

2010-12-13T15:50:00.001-08:00

ਹੁਣੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ
ਦਾੜ੍ਹੀ ਡਾਈ ਕਰਕੇ ਹਟਿਆ ਹਾਂ

ਹੱਥ ਹੋਰ ਮਜਬੂਤ ਹੋ ਗਏ

ਪੈਰ ਤੁਰਨ ਨੂੰ ਕਾਹਲੇ

ਪਤਨੀ ਦੇਖ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁਸਕਾਵੇ

ਦੂਰ ਦੇਸੋਂ ਕੋਈ ਖ਼ਤ ਲਿਖੇ

ਖੁਸ਼ ਹੈ ਬੱਚੀ ਮੇਰੀ
ਮੇਰੀ ਫੋਟੋ ਖਿਚੇ

ਬੇਟੂ ਬੂਟ ਪਾਲਿਸ਼ ਕਰ
ਮੈਂਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਦੇਵੇ

ਦਾੜ੍ਹੀ ਡਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾ ਮੁੜਿਆ
ਪੰਛੀ ਕਿਹੜਾ ।।

ਮਾਂ ਬੋਲੀ

2010-12-11T23:23:00.001-08:00

ਮਾਂ ਬੋਲੀ
ਮੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਦੀ ਧਰਤ
ਜਿਸ 'ਤੇ ਮੈਂ ਮੜ੍ਹਕ ਨਾਲ ਤੁਰਾਂ
ਉਥੇ ਜਾਵਾਂ
ਜਿਥੇ ਸੁਫਨੇ ਕਹਿਣ

ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਆਲ੍ਹਣਾ ਜਗ ਦੀ ਟਹਿਣੀ
ਚੋਗ ਚੁਗਣ ਕਿਤੇ ਵੀ ਜਾਵਾਂ
ਆਥਣ ਵੇਲੇ ਅੰਦਰ ਇਹਦੇ
ਮੁੜ ਆਣ ਸੌਂਵਾਂ

ਮਾਂ ਬੋਲੀ
ਚੁਲ੍ਹੇ ਦੁਆਲੇ ਟੱਬਰ
ਛਟੀਆਂ ਦੀ ਅੱਗ
ਫੁਲਦੀ ਰੋਟੀ
ਛੰਨੇ 'ਚ ਘਿਉ ਸ਼ੱਕਰ ?

ਮਾਂ ਬੋਲੀ
ਸਾਹ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ
ਝੱਗੇ ਭਾਵੇਂ ਪਾਟੇ
ਬੈਠਣ ਤੱਪੜ
ਰਾਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ

ਮਾਂ ਬੋਲੀ 'ਚ ਗੱਲ ਜਿਹੜੀ
ਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰਾਂ
ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਉਤਰਾਂ

ਕਵਿਤਾ ਸੁਣਦਿਆਂ
ਮਾਂ ਬੋਲੀ 'ਚ
ਧੀ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਾਰਤਨ
ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਹੇ
ਪੁੱਤ ਲੋਟਣੀਆਂ ਪੁਠੀਆਂ ਲਾਵੇ
ਕਰੇ ਕਲੋਲਾਂ

ਮਾਂ ਬੋਲੀ 'ਚ
ਨਾਲ ਦੀ ਮੇਰੇ
ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਹੇ
ਲਾਜਵੰਤੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੰਙੇ

ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ
ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਮਾਂ ਬੋਲੀ 'ਚ ਸਭ ਕੁਝ ।।

2010-10-12T18:38:00.001-07:00

ਫੁੱਲ

2010-10-06T18:39:00.000-07:00

ਸੁਗੰਧ
ਕਿੰਨੀ ਅਨੋਖੀ

ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਟਹਿਣੀ 'ਤੇ
ਸੂਰਜ ਦਾ ਫੁੱਲ ਖਿੜਿਆ ਹੈ

ਸੁਬ੍ਹਾ ਨੇ ਸਲਾਮ ਕਿਹਾ ਹੈ

2010-07-18T03:42:00.001-07:00

2010-07-18T03:40:00.001-07:00

2010-07-13T00:31:00.001-07:00

2010-07-13T00:30:00.003-07:00

untitled

2010-07-13T00:28:00.000-07:00

ਦ੍ਰਿਸ਼-ਦਰਸ਼ਨ

2010-05-15T09:08:00.000-07:00

ਮਨਮੋਹਨ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਚ ਕਵੀ ਤੇ ਚਿੰਤਕ ਵਜੋਂ ਇਕੋ ਜਿੰਨਾਂ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਚ ਮਨਮੋਹਨ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਾਵਿ-ਕਿਤਾਬ ਹੈ ਜਿਸ ਚ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਵਿਤਾ 'ਦ੍ਰਿਸ਼-ਦਰਸ਼ਨ ' ਪੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ । ਵਾਢੀਆਂ ਵੇਲੇ ਦੀ ਇਹ ਖੂਬਸੂਰਤ ਕਵਿਤਾ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਵਿਤਾ ਹੈ । ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਦੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਵਿਤਾ ਮੈਂ ਪੰਜਾਬੀ ਚ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹੀ । ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਚਾਅ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਹੈ ... ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਹੈ .... ਤੇ ਬਲਾਗ ਬਹਾਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਲੱਗੀ ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸਣਾ ...ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇਗਾ ....

ਕਣਕਾਂ ਪੱਕਣ ਤੇ ਵੱਢਣ ਦੇ ਦਿਨ
ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਦੱਬੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ ਦੇ
ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਦੇ ਦਿਨ

ਦਾਤੀਆਂ ਸਿੱਟਿਆਂ ਦੀ ਖਹਿ ਖਸਰ ਦੀ ਲੈਅ 'ਤੇ
ਬਦੋਬਦੀ ਮਚਲ ਪੈਣ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਗੀਤ
ਦੱਬੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮ ਏਨਾਂ 'ਚ
ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਹੁੰ ਉਠ ਪੈਂਦੇ ਚੀਸ ਬਣ

ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਖੱਤੇ ਨੂੰ
ਮਕਾਉਣ ਦੀ ਕਾਹਲ ਚ
ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕਣਕਾਂ ਵੱਢਦੀਆਂ ਤ੍ਰੀਮਤਾਂ
ਤੁਰ ਗਿਆਂ ਦੀ ਕਸਕ
ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ
ਕਿਉਂਕਿ ਕਣਕਾਂ ਵੱਢਣ ਦੇ ਦਿਨ
ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਨਵੇਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅਰਥ
ਈਜਾਦ ਕਰਨ ਦੇ

( ਸਾਰੀ ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹੋ ਜੀ )

2010-05-14T17:27:00.000-07:00

ਮਜ਼ਦੂਰ ਦਿਵਸ

2010-04-30T23:06:00.000-07:00

ਅੱਜ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦਿਵਸ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਹੈ ...ਮੈਨੂੰ .... ਬਾਪੂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ........ ਜੋ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਦਿਹਾੜੀ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ .... ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ.... ਹੁਣ ਸਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਕਿਸੇ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਦੂਜੀ ਤੀਜੀ ਮੰਜਲ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਨੇ ...ਤੇ ਅੱਜ ਹੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦਿਵਸ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਾਏ ਦਾ ਘਰ ਬਦਲਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ... ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਬਾਪੂ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹਨ ... ਉਹ ਬਾਪੂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸਿਆਣ ਦੀਆਂ ਹਨ .... ..... ਗੁਰੂਦੁਆਰਾ ...ਮੰਦਰ ..... ਪੀਰ ਖਾਨਾ ..... ਸਿਨੇਮਾ ਘਰ ..... ਸ਼ੋਅ ਰੂਮ ...... ਬਿਗ ਬਜ਼ਾਰ ..... ਬਾਪੂ ਨੇ ਹੀ ਬਣਾਏ ਹਨ ..... ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਘਰ .....
ਜੇ ਇਹੀ ਅੱਖਰ ਮੈਂ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਸਿਆਹੀ ਨਾਲ ਲਿਖੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਖੁਰ ਗਏ ਹੁੰਦੇ......।।

ਮਾਈਕਲ ਐਂਜਲੋ

2010-04-25T00:00:00.000-07:00

ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ
ਮੈਂਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿਸਦੀ
ਅੰਨ੍ਹੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੀ ਦਿਸਣਾ ਸੀ

ਤੇਰਾ ਲਹੂ ਵਗੇ ਮੋਢਿਆਂ ਚ
ਜੋ ਚੁਕੀ ਫਿਰਨ ਭਾਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ
ਮੇਰੀਆਂ ਕੰਬਦੀਆਂ ਟੰਗਾਂ ਤੋਂ ਕੀ ਟੁਰ ਹੁੰਦਾ

ਤੇਰੇ ਪੰਖਾਂ ਤੇ ਉਡਾਰੀਆਂ ਲਾਵਾਂ ਉਚੀਆਂ
ਅਣ-ਕਿਆਸੇ ਗਗਨਾਂ 'ਚ
ਤੂੰ ਹੀ ਜਾਣੇ ਮੈਂ ਧੁੱਪ 'ਚ ਠਰਨਾ
ਜਾਂ ਠੰਢ 'ਚ ਵੀ ਨਿੱਘਾ ਰਹਿਣਾ

ਤੇਰੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਜ਼ਿਹਨ ਮੇਰੇ 'ਚ
ਲਫ਼ਜ਼ ਲਭਦੇ ਮੇਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਹਾਂ 'ਚੋਂ

ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਨ ਚਮਕਦਾ
ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲੈ
ਇਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਲਿਸ਼ਕਣ ਲਾਵੇ
ਤੇਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ

ਉਪਰੋਕਤ ਪਿਆਰ ਕਵਿਤਾ ਮਾਈਕਲ ਐਂਜਲੋ ਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਸਵੀਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸਤੀ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ । ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਮਾਈਕਲ ਨੇ ਕਿਸ ਲਈ ਲਿਖੀ ..... ਮਾਂ ਭੈਣ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਲਈ .....

ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ

2010-04-17T19:47:00.000-07:00

ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ

.....................................

.......................................

......................................

ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ

ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਦੀਪੀ ਨੇ ਅਲਬਰਟ ਆਈਨਸਟਾਇਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਆਪ ਸਭ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਹਨ

ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਜੀ,

ਬਹੁਤ ਖੂਬ। ਚੰਗਾ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ।

ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਸਾਨੂੰ ਐਬਰਟ ਆਈਸਟਾਈਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ (18 ਅਪ੍ਰੈਲ 1955) ਨੂੰ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸਾਇੰਸਦਾਨ ਨੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਅਲਬਰਟ ਆਈਨਸਟਾਈਨ ਦਾ ਜਨਮ 14 ਮਾਰਚ 1879 ਨੂੰ ਜਰਮਨੀ 'ਚ ਹੋਇਆ।ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਮਿਉਜ਼ਿਕ ਪਸੰਦ ਸੀ ਤੇ ਓਹ ਵਾਇਲਨ ਵਜਾਉਂਦਾ ਸੀ।

ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਵਿਆਹ ਸਨ- ਪਹਿਲਾ- 1903 ਤੇ ਦੂਜਾ 1919 'ਚ ਹੋਇਆ।

ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ (ਮੀਲੀਵਾ) ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ, ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੜਕੀ(ਲੀਜ਼ਰਲ- ਜਿਸ ਦੀ ਜਲਦ ਹੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ) ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੜਕਾ (ਹੈਨਜ਼) ਸੀ।

ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਜ਼ਨ ਐਲਸਾ ਨਾਲ਼ ਕਰਵਾਇਆ ਜਿਸ ਨੇ 1917 ਆਈਨਸਟਾਈਨ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ ਜਦੋਂ ਓਹ ਕਲੈਪਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ ਬਹੁਤਾ ਸੁਖਾਂਤਕ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨਵੇਕਲੇ ਵਿਚਾਰ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।

ਆਈਸਟਾਈਨ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ......

* Imagination is more important than knowledge.

* Do not worry about your difficulties in mathematics, I assure you that mine are greater.

* Science without religion is lame; religion without science is blind.

* Before God we are all equally wise - equally foolish.

* If I give you a pfennig, you will be one pfennig richer and I'll be one pfennig poorer. But if I give you an idea, you will have a new idea but I shall still have it, too.

18 ਅਪ੍ਰੈਲ 1955 ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਿਥੇ ਉਸ ਦਾ ਦਾਹ-ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਸਥੀਆਂ ਅਣ-ਦੱਸੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਖਿੰਡਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।

ਹਰਦੀਪ

ਹਰਨਾਮ

2010-04-10T00:47:00.000-07:00

ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਤਰਾਂ
ਜਿਵੇਂ ਅਕਸਰ ਮਿਲਦੇ ਨੇ ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ

ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਚੋਂ ਤਿਲਕਿਆ ਸੁਰਾਖ ਹੈ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸਾਹਵੇਂ
ਮੈਂ ਇਹਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਿਕ

ਇਹ ਕਦੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ
ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਗੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਕਦੇ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਸਥਿਰ
ਬਿਲਕੁਲ ਚੌਰਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਡੋਲਦਾ ਇਧਰ ਉਧਰ ਪੁੱਠੀ ਤਿਕੌਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਜੇ ਆਲੇ ਭੋਲੇ ਬਾਲ ਜਿਹੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੁੰਦੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ !?

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੇ ਫਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਸੰਗ ਦੋਸਤੀ ਗੰਢ ਲਈ ਹੈ ।।

ਮਿੱਠੀ

2010-04-09T04:05:00.000-07:00

ਦਸ ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ

ਜਾਣਨ ਲੱਗਿਆ ਬੱਚਾ ਉਹ

ਕਰਦਾ ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ

ਆਖਣ ਲੱਗਿਆ ਮੈਨੂੰ

ਉਰੇ ਕਰੋ ਗੱਲ੍ਹ

ਮਿੱਠੀ ਲੈਣੀ ਐ

ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚਲਾ ਰਸ

ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਦਾ ਹੈ

ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਲੱਗਿਆ ।।

ਮੈਂ ਇਥੇ ਵੀ ਹਾਂ

2010-04-09T04:01:00.000-07:00

ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜਿਆ ਜਾਂਦਾ

ਕੌਣ

ਤੂੰ ਮਿਲੀ

ਤਾਂ ਸਮਝ ਆਇਆ

ਮੈਂ ਇਥੇ ਵੀ ਹਾਂ

ਬਿਰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫੈਲਾਅ

ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ

ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ

ਮਹਿਮਾਨ ਲਈ ਛਿੱਲੇ

ਸੰਤਰੇ ਦੀਆਂ ਫਾੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਰਸ

ਕਬਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਮੈਂ

ਤੇਰੇ ਤੇ

ਤੂੰ ਮਿਲ

ਮੇਰੇ ਰੁੱਸੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੂੰ

ਹਸਪਤਾਲ ਕਿਸੇ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ

ਮਸਤੀ ਚ ਨਚਦੇ ਫਕੀਰ ਨੂੰ

ਤੂੰ ਚਲੀ ਜਾ ਇਸ ਵੇਲੇ

ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲੋੜਵੰਦ ਕੋਲ

ਮਿਲੀ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਬੱਬੀਂ

ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਘੁੰਮਾਉਂਦਿਆਂ

ਪਹਾੜੀ ਮੈਦਾਨੀ ਸਫ਼ਰ 'ਚ

ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਕੌਣ

ਜੋ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ।।

ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ

2010-04-04T06:53:00.000-07:00

ਹਰ ਪਲ

2010-03-07T17:44:00.000-08:00

ਹਰੇ ਹਰੇ ਤਾਰੇ

2010-03-06T03:57:00.000-08:00

ਸਨੋਅ ਸਾਦਗੀ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹਾਇਕੂਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ

ਹਰੇ ਹਰੇ ਤਾਰੇ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੀ ਹੋਈ । ਇਸ ਮੌਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਹਾਇਕੂ-ਪਾਠ ਵੀ ਕੀਤਾ ।।

ਜਨਮ ਦਿਨ ਮੁਬਾਰਕ

2010-03-05T17:08:00.000-08:00

2010-03-01T17:16:00.001-08:00

2010-03-01T17:14:00.001-08:00

2010-03-01T17:13:00.000-08:00

2010-03-01T17:06:00.003-08:00

24 ਵਾਂ ਕਾਂਡ

2010-02-15T01:54:00.000-08:00

ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਿਰ ਸਹੀ ਸਾਢੇ ਨੌਂ ਵਜੇ ਅਣਖੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ ਦਾ 24ਵਾਂ ਕਾਂਡ ਲਿਖਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੇ ਪੈਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਂਭਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸੁਆਣੀ ਰੋਟੀ- ਟੁੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁੱਲ੍ਹੇ-ਚੌਂਕੇ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦੀ ਹੈ... ਪਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੁੜ੍ਹ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣੀ... ਦਸ ਸਾਢੇ ਦਸ ਵਜੇ ਉਹ ਤੁਰ ਗਏ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ ਨੂੰ 24ਵੇਂ ਕਾਂਡ ਤੱਕ ਨਿਭੇੜ ਕੇ ...
ਕਵੀ ਦੋਸਤ ਦੇਵਨੀਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅਣਖੀ ਦੀ ਮਿ੍ਤਕ ਦੇਹ ਨੂੰ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਫੁੱਲ੍ਹ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ... ਫੁੱਲ੍ਹ ਤੋੜਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਪਈ ਇਹ ਕੰਮ ਅਸੀਂ ਜਾਪਾਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਖੇਤ ਚ ਖੜ੍ਹੇ ਫੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਅਣਖੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕੀਤਾ...
ਅਸੀਂ ਅਣਖੀ ਦੇ 24ਵੇਂ ਕਾਂਡ ਨੂੰ ਛੋਹ ਕੇ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ....

ਨਵਾਂ ਹਾਇਗਾ

2010-01-28T03:21:00.000-08:00

ਮੇਰਾ ਨਵਾਂ ਹਾਇਗਾ ਹੇਠਲੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਕਲਿਕ ਕਰਕੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ
http://www.worldhaiku.net/haiga_contest/73rd/gurpreet.html
ਹੋਰ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਹਾਇਗਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕਲਿਕ ਕਰੋ
http://www.worldhaiku.net/haiga_contest/73rd/haiga73.htm

ਧੁੰਦ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾ

2010-01-25T23:04:00.000-08:00

ਇਹ ਫੋਟੋ ਮਿੱਤਰ ਪਰਾਗ ਰਾਜ ਸਿੰਗਲਾ ਦੀ ਖਿਚੀ ਹੈ

ਜੀਵਨ

2010-01-22T17:14:00.000-08:00

ਭਾਈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਘਰ ਕਿਹੜੈ

ਉਹ ਹਰ ਘਰ ਮੂਹਰੇ ਖੜ੍ਹ ਪੁਛਦਾ

ਕੋਈ ਭਲ਼ਾ ਪੁਰਸ਼ ਲੱਭਣ ਲਈ ਮਨ ਦੜਾਉਂਦਾ

ਕੋਈ ਚੁੱਪ

ਕੋਈ ਝਿੜਕ

ਖਹਿੜਾ ਛਡਾਉਂਦਾ

ਜੀਵਨ ਦਾ ਘਰ ਨਾ ਲੱਭਦਾ

ਪਰ ਉਹ ਬਦਰੰਗ ਡੱਬੀਦਾਰ ਖੇਸ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਮਾਰੀ

ਹਰ ਘਰ ਮੂਹਰੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੜ੍ਹਦਾ ਪੁਛਦਾ

ਭਾਈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਘਰ ਕਿਹੜੈ

ਰੋਜ਼

2010-01-11T05:59:00.001-08:00

ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਿਲਾਂ
ਇਹਨੂੰ ਉਹਨੂੰ ਤੈਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ

ਗੱਲਾਂ

2010-01-09T23:07:00.000-08:00

ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ
ਪੁਛਦਾ ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ

ਸਫੇਦ ਤਿਤਲੀ
ਕਾਲੇ ਗੁਲਾਬ ਨਾਲ
ਕਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ

ਕਾਲੇ ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਾਲੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ
ਹੇਠਾਂ
ਡਿਗਦੀਆਂ
ਨੇ
ਹਵਾ ਚ
ਲ ਹਿ ਰ ਦੀ ਆਂ

ਸਫੇਦ ਤਿਤਲੀ
ਕਾਲੇ ਗੁਲਾਬ ਉਪਰ ਬੈਠਦੀ ਹੈ
ਹੇਠਾਂ ਡਿਗੀਆਂ
ਕਾਲੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ

ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ
ਕਾਲਾ ਗੁਲਾਬ
ਪੁਛਦਾ ਹੈ ਸਫੇਦ ਤਿਤਲੀ ਨੂੰ
ਸਫੇਦ ਤਿਤਲੀ
ਕਾਲੇ ਗੁਲਾਬ ਨੂੰ ਇਹੋ ਸਵਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁੱਝਿਆ

2010-01-02T00:25:00.000-08:00

ਉਹ ਰੁੱਖ ਜਿਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਲਾਲ
ਤੇ ਫੁੱਲ ਹਰੇ ਹਨ

ਕੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਹੀ
ਉਹ ਰੁੱਖ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ
ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹਾਂ
ਤੈਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ।।

2009 ਦਾ ਆਖਰੀ ਪੰਨਾ

2009-12-31T03:01:00.000-08:00

ਮੈਂ

2009-12-26T05:47:00.000-08:00

ਮੈਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵਾਂ

ਮਾਂ ਦੇ ਕਾਲਜੇ ਠੰਢ ਪਵੇ

ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੇ ਨਾਜ਼

ਬਾਪੂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚੌੜੀ

ਪੁੱਤ ਦਾ ਲਲਕਰਾ ਮਾਰਨ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧੇ

ਮੈਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵਾਂ

ਦੋਸਤ ਮੇਰੀ ਸੌਂਹ ਖਾਣ

ਦੁਸ਼ਮਣ ਮੇਰੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਕਰਨ

ਮੈਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵਾਂ

ਬੰਦਾ

2009-12-22T06:57:00.000-08:00

ਘੂੰ-ਘੂੰ ਕਰਦੀ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਲੰਘੀ ਕੋਲ ਦੀ
ਸੋਚਿਆ
ਬੰਦਾ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਵੇ
ਪੈਸੇ ਦਾ ਕੀ ਆ

ਲਿਸ਼ਕਦੀ ਕਾਰ ਇੱਕ
ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਕੋਲ ਦੀ ਲੰਘੀ
ਸੋਚਿਆ
ਬੰਦਾ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਵੇ
ਤੇ ਕੋਲ ਪੈਸਾ ਵੀ....

ਰਬਾਬ

2009-12-15T07:46:00.000-08:00

ਇੱਕ ਰਾਤ
ਗਈ ਰਾਤ
ਪੁਛਦਾ ਹਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ

ਕਦੋਂ ਮਿਲੇਂਗੀ
ਇਕੱਲੀ
ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ

ਰਾਤ ਨੇ ਚੁੰਮਿਆਂ
ਮੱਥਾ ਮੇਰਾ ਤੇ ਬੋਲੀ

ਜਿਸ ਰਾਤ
ਤੂੰ ਹੋਵੇਂਗਾ
ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ।।

ਅਣਲਿਖੀ ਕਵਿਤਾ

2009-12-10T07:13:00.000-08:00

ਬਿਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ
ਨਹੀਂ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਕਵਿਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਬਿਨ ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਤੋਂ

ਬਿੰਬ ਬਣਦਾ ਮਿਟਦਾ

2009-12-06T19:21:00.001-08:00

ਮੈਂ ਤੁਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸਾਂ ਭੀੜ੍ਹ ਭਰੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ

ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਖਰੀਦਣ

ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕੁਝ ਵੇਚਣ

ਅਚਾਨਕ ਹੱਥ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਟਿਕਦਾ ਹੈ ਪਿਛੋਂ

ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਛੋਹ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਰੁਕਦਾ ਹਾਂ

ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ

ਰੁੱਖ ਇਕ ਹਰਿਆ-ਭਰਿਆ

ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਣ ਲਈ

ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਕੱਢਦਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸਾਂ

ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਣ ਦਾ ਨਿਘ

ਕਿਥੇ ਹੋਵੇਗਾ ਇਹਦਾ ਘਰ

ਕਿਸੇ ਨਦੀ ਕਿਨਾਰੇ

ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ

ਸੰਗਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ

ਸਬਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਝੋਲਾ ਮੋਢੇ ਲਟਕਾਈ

ਘਰ ਮੁੜਦਿਆਂ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ

ਥੋੜਾ ਚਿਰ ਹੋਰ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਂਦਾ ਸੀ ਮੈਂਨੂੰ

ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਬਣੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਬੈਂਚ ਉਪਰ ।।

ਸੁਰਮੇਲ

2009-12-04T08:04:00.000-08:00

ਚੁੱਪ ਦੀ ਕੁਟੀਆ

2009-11-26T17:38:00.000-08:00

ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੈ ਗਹਿਰੀ ਚੁੱਪ

ਇਸੇ ਲਈ

ਫੁੱਲਾਂ ਕੋਲ ਨੇ ਅਨੇਕ ਰੰਗ

ਫਲਾਂ ਕੋਲ ਨੇ ਅਣਗਿਣ ਰਸ

ਇਸੇ ਲਈ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਚੁਣਿਆਂ ਇਹਨੂੰ

ਆਪਣੇ ਆਲ੍ਹਣਿਆਂ ਖਾਤਰ

ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਭਰੇ ਸਫ਼ਰ 'ਚ

ਰੁਕਦਾਂ

ਘੜੀ-ਪਲ਼

ਇਹਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ

ਜੇ ਰੁੱਖ ਨਾ ਹੁੰਦਾ

ਬਿਖਰੇ ਪੈਂਡਿਆਂ 'ਤੇ

ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਤੁਰਦਾ

ਚੁੱਪ ਕਿਥੇ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ...।।

ਅਨਾਦ-ਕਾਵਿ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੇਲੇ

2009-11-25T05:55:00.000-08:00

ਆਪਣੀ ' ਪੈਂਤੀ ' ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਵੀ ਚੰਦਨ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼......

ਆਉ ਹਾਇਕੂ ਲਿਖੀਏ ....

2009-11-25T05:33:00.000-08:00

ਫੁੱਲ

2009-11-05T08:01:00.000-08:00

ਜੌਨ ਬਰੈਂਡੀ ਦੀ ਫੋਟੋ ਵਾਲਾ ਇਹ ਹਾਇਕੂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੀ ਵਧਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਹੈ

ਮੂਰਖ ਬੰਦਾ

2009-11-04T02:42:00.000-08:00

ਮੂਰਖ ਬੰਦਾ

ਕੀ ਸੋਚੇ
ਸੋਚ ਕੇ ਹੱਸੇ
ਬੰਦਾ ਮੂਰਖ ਹੈ

ਮੱਝ ਗਾਂ
ਬਾਂਦਰ ਬਿੱਲੀ
ਮੋਰ ਤੋਤੇ
ਮੂਰਖ ਕਿਉਂ ?

ਬੰਦਾ ਮੂਰਖ
ਜੋ ਵੀ ਸੋਚੇ
ਸੋਚ ਕੇ ਹੱਸੇ
ਨੱਚੇ ਟੱਪੇ

ਗਾਂ ਮੱਝ
ਬਾਂਦਰ ਬਿੱਲੀ
ਮੋਰ ਤੋਤੇ ਦੀ
ਨਕਲ ਉਤਾਰੇ ।।

ਸਾਰੇ ਸੋਹਣੇ

2009-11-01T07:04:00.000-08:00

ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਦਾ

ਚਾਅ ਦੇ ਖੰਭ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ

ਤਿੱਤਰ ਖੰਭੀ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਛੇੜਦਾ

ਕਿਸੇ ਪੰਛੀ ਨਾਲ ਖਹਿੰਦਾ

ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਕਾਹਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ

ਰਸੋਈ ਚ ਤਵੇ ਫੁਲ਼ਦੀ ਰੋਟੀ

ਮੈਂਨੂੰ ਹਾਕ ਮਾਰਦੀ

ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡ ਕੇ ਮੁੜੇ ਬੇਟੂ ਲਈ

ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਬੱਲਾ ਘੰਮਾਉਂਦਾ

ਲੰਮੀ ਡਾਈ ਮਾਰ ਕੈਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਉਹ

ਬੇਟੀ ਕੰਪਿਉਟਰ ਤੇ ਰੰਗ ਭਰਦੀ

ਸੁਣਦੀ ਕਵਿਤਾ ਮੇਰੀ

ਹਰ ਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ

ਕਰਦੀ ਸ਼ਰਾਰਤ

ਵਾਹ ! ਵਾਹ !!

ਫਿਰ ਗੱਲ੍ਹ ਤੇ ਉਂਗਲ ਰੱਖਦੀ

ਕੁਝ ਸੋਚਣ ਲਗਦੀ

ਕੈਮਰਾ ਚੱਕਦੀ ਤੇ ਆਖਦੀ

ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੋ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ

ਫੋਟੋ ਖਿਚਦੀ ਹਾਂ ਥੋਡੀ

ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ ਵੇਲੇ

ਕਿੰਨੇ ਸੋਹਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋਂ

ਮੈਂ ਉਹਦਾ ਮੱਥਾ ਚੁੰਮਦਾ

ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ

ਸਾਰੇ ਸੋਹਣੇ ।।

ਅੱਜ

2009-10-31T01:14:00.001-07:00

ਹਾਇਗਾ

2009-10-29T19:57:00.000-07:00

ਦੋਸਤੋ ਮੇਰਾ ਇਕ ਹੋਰ ਹਾਇਗਾ ਵਰ'ਡ ਹਾਇਕੂ ਦੀ ਸਾਈਟ ਤੇ
ਇਸ ਵਾਰ ਫਿਰ ਪੋਸਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲਿੰਕ
http://www.worldhaiku.net/haiga_contest/71st/haiga71.htm ਤੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋਂ

ਅਨਾਦ ਕਾਵਿ ਸਨਮਾਨ ਅਮਰਜੀਤ ਚੰਦਨ ਨੂੰ

2009-10-28T20:06:00.000-07:00

ਇਸ ਵਾਰ ਦਾ ਅਨਾਦ ਕਾਵਿ ਸਨਮਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਸ੍ਰੀ ਅਮਰਜੀਤ ਚੰਦਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ।ਨਵੀਂ ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਖਬਰ ਹੈ....

ਬਿਨ ਕੰਧਾਂ ਦਾ ਲਾਲ ਕਿਲ਼ਾ

2009-10-28T08:28:00.000-07:00

ਕੀ ਪਰਵਾਹ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ

ਨੱਚਦਾ ਗਾਉਂਦਾ
ਟਿਕਟ ਲਾਲ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ
ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ
ਇਸ ਤਰਾਂ ਲੱਗੇ
ਜਿਉਂ ਜਿੱਤ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ

ਚਾਂਭਲਿਆ ਉਹ
ਜੀਭ ਕਢਦਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲ
ਨਾਲ ਦੀ ਨੂੰ ਅੱਖ ਮਾਰਦਾ....

ਗੇਟ ਕੀਪਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ਅੰਦਰ ਉਹਨੂੰ
ਟਿਕਟ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ

ਉਹ ਰੁਕਿਆ ਇਕ ਪਲ
ਹੱਸਿਆ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ
ਨੱਚਦਾ ਗਾਉਂਦਾ
ਟਿਕਟ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ‘ਚ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ
ਵਾਪਸ ਮੁੜਿਆ

ਜਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਦਾ ਝੰਡਾ ਗੱਡ
ਮੁੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ....

ਕੀ ਪਰਵਾਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ।।

ਸਤਰ

2009-10-23T09:04:00.000-07:00

ਸੌ ਸੂਲੀ ਚੜ੍ਹ

ਦਿਨ ਲੰਘਦਾ ਹੈ
ਰਾਤ ਮੁਕਦੀ ਹੈ

ਕੋਈ ਸਤਰ ਹਨੇਰੇ 'ਚ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ

ਮੈਨੂੰ ਖੂਹ 'ਚ ਡਿੱਗੇ ਨੂੰ
ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲੈਂਦੀ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਵਿਛ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਮੈਂ ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਭਾਵਾਂ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ
ਬੁੱਤ ਧੜਕਦਾ
ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਪਲ ਪਲ ਘੜਦਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ॥

ਇਕ ਪਲੇਟ 'ਚ ਕਿੰਨੇ ਹਾਸੇ

2009-10-22T08:10:00.000-07:00

ਡੱਬੀਆਂ ਵਾਲਾ ਖੇਸ

2009-09-30T08:38:00.000-07:00

ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਰੋਟੀ
ਸੁਆਦ ਐਨੀ
ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਭੁੱਖ ਰੱਖ ਖਾਧੀ

ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਿਆ

ਸਾਰੇ ਸੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪਿਆਰ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਾਰਦਾ ਹਾਂ

ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੀ ਘੜੀ ਪਲ
ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੁਸਕਰਾਈ
ਫਿਰ ਝੱਲੀ ਹੋ ਉੱਠੀ
ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ

ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਧਾ ਖਾਣਾ
ਭੁੱਲ ਵੀ ਗਿਆ
ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਚ ਅਜੇ ਦੇਰ ਹੈ

ਤੈਨੂੰ ਤਾਂ ਭੋਰਾ ਭਰ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ
ਜਦੋਂ ਮਿਰਚ ਖਾਧੀ ਤਾਂ ਗੁੜ੍ਹ ਮੰਗਿਆ
ਖੀਰ ਖਾਧੀ ਤਾਂ ਸਬਜ਼ੀ ਦਾ ਚਮਚਾ ਲਾਇਆ

ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਂਦਾ ਮੈਨੂੰ
ਪਿਆਰ ਇਕੱਲਾ
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸੁੱਖ

ਮੈਂਨੂੰ ਤੂੰ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਵੀ ਦੇ
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਗਮ ਵੀ

ਮੈਂਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਂਦਾ
ਖਰਾ ਬੰਦਾ
ਤੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖੋਟਾ ਵੀ ਹੋ ਜਾ

ਮੈਂ ਖੀਵਾ
ਅੰਦਰੇ ਅੰਦਰ ਨਚਦਾ
ਆਖਦਾ ਉਹਨੂੰ
ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ
ਪਿਆਰ ਉਸ ਚ ਤੂੰ ਭਰਦੀ ਹੈਂ ।।

ਪਿਆਰ

2009-09-14T06:11:00.000-07:00

ਇਹ ਕੀ ਹੈ
ਜੋ ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ
ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਮੈਂ ਇਹ ਫਲ਼

ਫਲ਼ ਜੋ ਇਕ ਪਲ ਕਿੰਨਾ ਮਿੱਠਾ
ਮੁੜ ਨਾ ਡਿੱਠਾ

ਇਹ ਕੀ ਹੈ
ਜੋ ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਖੋਹਿਆ

ਦੇਹ ਮੇਰੀ ਦੀ ਕਿਹੜੀ ਨੁਕਰੋਂ
ਬਿਰਖ ਇਹ ਭਾਲਿਆ
ਟਹਿਣੀ ਕਿਹੜੀਉਂ ਤੋੜਿਆ

ਇਹ ਫਲ਼ ਮੈਂ ਨਾ
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਿਆਂ ।।

ਮੂਲ-ਮੰਤਰ

2009-09-12T19:45:00.000-07:00

ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫਰ ਦੀ ਕਾਵਿ-ਪੁਸਤਕ "ਅਸੀਂ ਨਾਨਕ ਦੇ ਕੀ ਲਗਦੇ ਹਾਂ " ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਚਰਚਿਤ

ਕਿਤਾਬ ਹੈ , ਜਿਸ ਦੇ

ਕਈ ਐਡੀਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ ।

ਇਸ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਦਾ ਕਮਾਲ ਇਸ ਵਾਰ ਦੇ 'ਹੁਣ' ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ

ਸਕਦਾ ਹੈ । ਅੱਜ-ਕਲ੍ਹ ਜ਼ਫਰ ਮੂਲ- ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਪੇਂਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ।

ਉਪਰਲੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਇਸੇ ਸੀਰੀਜ਼ ਚੋਂ ਹੈ ,ਜਿਸ

ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚਿਤਰ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ।

ਇਹਨੂੰ ਦੇਖ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਚ ਕੰਧੋਲੀਆਂ ਤੇ ਪਾਏ ਤੋਤੇ ਮੋਰ ਵੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ।

।। ਤੁਸੀਂ ਜਸਵੰਤ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਸੱਜੇ ਹੱਥ 'ਜ਼ਫਰ' ਤੇ ਕਲਿਕ ਕਰਕੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋਂ ।।

ਖਜੁਰਾਹੋ

2009-09-09T05:02:00.000-07:00

ਮੈਂ ਇਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਆਇਆ ਹਾਂ

ਤੈਨੂੰ ਜੇ ਯਾਦ ਹੈ
ਨਾਲ ਸੀ ਤੂੰ ਵੀ

ਉਦੋਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਇੱਥੇ
ਬੰਦੇ ਦੀ ਇਹ ਕਲਾ
ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੂਪ ਗੁਲਾਬੀ
ਪੱਥਰਾਂ ਦਾ ਇਹ

ਉਦੋਂ ਇੱਥੇ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਕਲਾ ਸੀ
ਰੁੱਖ ਤਲਾਅ
ਸ਼ੇਰ ਚੀਤੇ
ਮਸਤ ਹਾਥੀ

ਉਦੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਪੰਛੀਆਂ ਜਿਹੇ
ਨੰਗ ਮੁਨੰਗੇ ਸੀ ਆਪਾਂ

ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਛੁੰਹਦਿਆਂ
ਮੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਤਕਦਿਆਂ
ਯਾਦ ਆਇਆ ਵਾਰ ਵਾਰ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਆਇਆ ਹਾਂ

ਯਾਦ ਨਹੀ ਤੈਨੂੰ ?

ਹਾਂ
ਇਹ ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਸੀ
ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ
ਮੈਂ ਅੱਜ ਥਾਂ ਥਾਂ
ਖਜੁਰਾਹੋ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ 'ਚ ਪੜਿਆ ਹੈ

ਜੇ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਇਹ ਰਾਜਾ
ਤਾਂ ਕਲਾ ਮੇਰੀ ਇਹ
ਕਾਰੀਗਰੀ ਸ਼ਿਲਪ
ਮਰ ਜਾਣਾ ਸੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ

ਜੋ ਛੱਡ ਗਿਆਂ ਹਾਂ ਹੁਣ ਇਥੇ

ਇਹਨਾਂ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ
ਅੰਦਰ
ਬਾਹਰ

ਕੀ ਹੋਇਆ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਮੇਰਾ ਕਿਤੇ

ਦੇਖਦਾਂ ਮੁੜ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਕਲਾ

ਯਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਸਭ ਕੁਝ

ਛੈਣੀ ਦਾ ਚਲਨਾ
ਅੰਗ ਅੰਗ ਦਾ ਘੜ੍ਹੇ ਜਾਣਾ

ਘੜ੍ਹੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ
ਆਪ ਹੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਣਾ

ਮੈਂ ਇਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਆਇਆ ਹਾਂ

ਉਦੋਂ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ
ਮੂੰਹ ਮੇਰਾ
ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਵਾਦ ਨਾਲ

ਹੁਣ ਜਦ ਦੇਖ ਰਿਹਾਂ
ਤਾਂ ਭਰ ਗਿਆਂ
ਇਕ ਅਨੋਖੀ ਤਾਂਘ ਨਾਲ

ਮੈਂ ਇਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਆਇਆ ਹਾਂ

ਨਾਲ ਸੀ ਤੂੰ ਵੀ
ਯਾਦ ਹੈ ਤੈਨੂੰ ॥

ਦੋਸਤ

2009-09-09T02:23:00.000-07:00

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿੰਨੀ ਸਰਲ
ਦੋਸਤ ਇਕ
ਫੋਨ 'ਤੇ ਆਖਦਾ ਹੈ
ਹੱਸਦਾ ਹੈ
ਹੱਸੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਕਿਹੜੀ ਖੇਡ ਖੇਡਦੈਂ
ਇਸ ਵੇਲੇ
ਪੁਛਦਾ ਹੈ ਦੋਸਤ
ਹੱਸਦਾ ਹੈ
ਹੱਸੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਕੌਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਦੋਸਤ
ਸਵਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਦੋਸਤ
ਹੱਸਦਾ ਹੈ
ਹੱਸੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਹਾਸੇ 'ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ॥

ਮੇਕਅਪ ਉਤਾਰ ਰਹੇ ਕਲਾਕਾਰ

2009-07-02T23:19:00.000-07:00

ਬੱਚੇ ਸੋਚਣ

ਨਾਟਕ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ

ਕਿਉਂ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਆਪਾਂ ਤਾੜੀਆਂ

The 68th. WHA Haiga Contest ( 06/2009)

2009-06-29T20:21:00.000-07:00

ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਇਕ ਹਾਇਗਾ world Haiku Association ਵੱਲੋਂ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਾਇਗਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਚ ਭੇਜਿਆ ਸੀ , ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ http://www.worldhaiku.net/haiga_contest/68th/gurpreet_mansa.html

ਹੋਰ ਹਾਇਗਾ ਦੇਖਣ ਲਈhttp://www.worldhaiku.net/haiga_contest/68th/haiga68.htm ਕਲਿਕ ਕਰੋ

ਕਾਗਜ਼

2009-06-20T01:39:00.000-07:00

ੳ ਅ

2009-06-12T05:20:00.000-07:00

Thank you for visiting my blog Lunch Break;i do not read or speak your language; after

my appreciation of your image; this haiku --

orbiting circles

in today's sunshine no sight

of a day moon

much love

gillena

ਪੈੱਨ

2009-06-07T19:10:00.000-07:00

ਡਿੱਗ ਪਿਆ
ਪੈੱਨ ਜਿਹੜਾ
ਅੱਜ ਜੇਬ ਚੋਂ
ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ ਕੱਲ੍ਹ ਅਜੇ
.... ... ...
ਕਿਸਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਉਹ
.... .... ...
ਰੁਲ ਗਿਆ ਰੇਤ ਚ ਕਿਧਰੇ
.... ..... ....
ਦੱਬ ਗਿਆ ਮਿੱਟੀ ਹੇਠਾਂ
... .... .....
ਤਰ ਗਿਆ ਹੋਣੈ ਨਦੀਆਂ ਦਰਿਆ
... ... ...
ਹੋ ਸਕਦੈ
ਪਿਆ ਰਹੇ
ਇਥੇ ਹੀ ਕਿਤੇ
ਸਦੀ ਇਹ
ਹੋਰ ਇੱਕ
ਤੇ ਲੰਘ ਜਾਵਣ ਕਈ ਸਦੀਆਂ
.... ... ....
ਚਾਣਕ
ਦਿਸੇ ਫਿਰ

ਕਿਸੇ ਬਾਲ ਅਨਭੋਲ ਨੂੰ
ਸੁਨੱਖੀ ਸੁਆਣੀ ਨੂੰ
ਕਿਸੇ ਭਲੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ
.... .... ....
ਮਿੱਟੀ ਚ ਚਮਕੇ
ਜਿਉਂ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ
ਬਿਜਲੀ ਲਿਸ਼ਕੇ
... ... ...
ਕਿਹੜੀ ਹੈਰਤ ਭਰੀ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ
... ..... ...
ਚਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਉਹ
... .... ..
ਜਿਸਨੂੰ ਲੱਭੇਗਾ
ਗੁੰਮ ਹੋਇਆ
ਪੈੱਨ ਮੇਰਾ..।।

ਰੰਗ-ਬਰੰਗਾ ਹਾਇਕੂ

2009-06-03T02:53:00.000-07:00

ਪਿਆਰ ਦੇ ਪਿਆਰ 'ਚ

2009-06-01T20:30:00.000-07:00

ਕਮਲਾ ਦਾਸ ..{ 31 ਮਾਰਚ 1934, 31 ਮਈ 2009 }

ਇਕ ਦਿਨ ਘਰ ਬਦਲਦਿਆਂ ਮੈਂ ਸੈਂਕੜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਖ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਟੋਟੇ- ਟੋਟੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।
ਇਹ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਖ਼ਤ ਸਨ -ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੀ , ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਪੱਤਰ।
ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਹਰ ਕੋਈ ਪਿਆਰ 'ਚ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ 'ਚ ਨਹੀਂ,

ਪਿਆਰ ਦੇ ਪਿਆਰ 'ਚ ।।
...... ...... .....
ਹਰ ਔਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ
ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਇਕ ਬ੍ਰਿੰਦਾਵਣ
ਪਤੀ ਤੇ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ
ਇਕ ਬੰਸਰੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼
ਉਸਨੂੰ ਬਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪੁਛਦੀ ਹੈ
ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਤੇ ਪਈਆਂ ਝਰੀਟਾਂ ਬਾਰੇ
ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੀ ਹੋਈ
ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਵਾਬ
ਬਾਹਰ ਹਨੇਰਾ ਸੀ ਬਹੁਤ
ਕੰਡੇਦਾਰ ਝਾੜੀਆਂ 'ਚ
ਫਿਸਲ ਗਈ ਸੀ ।।
...... ...... .....
ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਕੋਈ ਪੱਤਰ ਨਹੀਂ ਲਿਖਦਾ । ਮਹਿਨੇ ਚ ਇਕ ਅੱਧ ਵਾਰ ਬੇਟੇ ਦਾ
ਫੋਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ । ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਗਾ ਹਰ ਵਾਰ ਉਸਦਾ ਇਕ ਹੀ ਸਵਾਲ ਹੁਂਦਾ ਹੈ,
" ਤੁਹਾਡੀ ਤਬੀਅਤ ਕੈਸੀ ਹੈ ?" ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕੁਝ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ
ਕਰ ਮੈਨੂੰ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਚ ਮਿਲਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ । ਉਹ ਅਜਨਬੀ
ਲਗਦਾ ਹੈ । ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ,ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ
ਮਿਲਦੀ ਹਾਂ । ਫੋਨ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਮਿੰਟ ਦੀ ਬਾਤਚੀਤ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਲਈ ਕਾਫੀ
ਹੁੰਦੀ ਹੈ । ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ । ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਉਹ ਨਾਸ਼ਤੇ ਚ
ਕੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਕਿਵੇਂ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਦੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ
ਮੈਂਨੂੰ ਬਿਲ ਕਲਿੰਟਨ ਦੇ ਦਿਨ ਦਾ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।।

ਅੱਖਰ

2009-05-26T04:08:00.000-07:00

2009-05-17T02:42:00.000-07:00

ਖੋਲ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ

ਦਿਲ ਦੀ ਕਹਿੰਦੇ

ਉਡਣ ਪੰਛੀ

ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖੋਜ

2009-05-15T04:03:00.000-07:00

ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜਿਆ ਜਾਂਦਾ
ਕੌਣ
ਤੂੰ ਮਿਲੀ
ਤਾਂ ਸਮਝ ਆਇਆ
ਮੈਂ ਇਥੇ ਵੀ ਹਾਂ

ਬਿਰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫੈਲਾਅ
ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ
ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ
ਮਹਿਮਾਨ ਲਈ ਛਿੱਲੇ
ਸੰਤਰੇ ਦੀਆਂ ਫਾੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਰਸ

ਕਬਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਮੈਂ
ਤੇਰੇ ਤੇ
ਤੂੰ ਮਿਲ
ਮੇਰੇ ਰੁੱਸੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੂੰ
ਹਸਪਤਾਲ ਕਿਸੇ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ
ਮਸਤੀ ਚ ਨਚਦੇ ਫਕੀਰ ਨੂੰ

ਤੂੰ ਚਲੀ ਜਾ ਇਸ ਵੇਲੇ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲੋੜਵੰਦ ਕੋਲ

ਮਿਲੀ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਬੱਬੀਂ
ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਘੁੰਮਾਉਂਦਿਆਂ
ਪਹਾੜੀ ਮੈਦਾਨੀ ਸਫ਼ਰ 'ਚ

ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਕੌਣ
ਜੋ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ।।

ਇਹ ਵੀ ਚੰਗਾ

2009-05-12T06:50:00.000-07:00

ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ
ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤੀਆਂ
ਸਮਝ ਨਾ ਆਵਣ

ਘੁੱਗੂ ਵੱਟਾ ਬਣਿਆਂ
ਦੇਖੀ ਜਾਵਾਂ
ਠੋਕਰ ਖਾਦੇ ਪੱਥਰ ਤੋਂ
ਮੁੜ ਮੁੜ ਠੋਕਰ ਖਾਵਾਂ
ਕੀ ਚਾਹਾਂ

ਕੀ ਸਾਂ
ਕੀ ਹੁਣ
ਕੀ ਹੋਵਾਂਗਾ
ਅਗਲੇ ਪਲ

ਇਹ ਹੰਝੂ ਹਾਸੇ
ਪੱਥਰ ਫੁੱਲ
ਕੀਹਦੇ ਤੁੱਲ

ਦੇਖੀ ਜਾਵਾਂ
ਘੁੱਗੂ ਵੱਟਾ ਬਣਿਆਂ

ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤੀਆਂ
ਸਮਝ ਨਾ ਆਵਣ
ਇਹ ਵੀ ਚੰਗਾ ।।

ਮਾਂ ਨੂੰ

2009-05-09T19:55:00.000-07:00

ਮੈਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ
ਕਿ ਉਸਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਮੈਨੂੰ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਕਿ ਉਸਨੇ ਪਾਲਿਆ ਪੋਸਿਆ ਹੈ ਮੈਨੂੰ

ਮੈਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਇਸ ਕਰਕੇ
ਕਿ ਉਸਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਲਈ
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਮੈਨੂੰ ।।

ਨਲਕਾ

2009-05-04T09:26:00.000-07:00

ਤੇਹ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ

.........
ਸੋਚਦਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਿਆਂ ਹੱਥ ਮੂੰਹ ਧੋਂਦਿਆਂ
ਕਿਸ ਨੇ ਲਗਵਾਇਆ ਇਹ ਨਲਕਾ
ਕੌਣ ਹੈ ਉਹ
ਜਿਸ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਹੈ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਫਿਕਰ

..........
ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਬੈਠਦਾਂ ਨਲਕੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ
ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰੁਕਦੇ ਸਭ ਜਣੇ
ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਪੈਂਦੇ

.......
ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ
ਰੁਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਣ ਉਹ ਵੀ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸੋਚਿਆ ਹੋਵੇਗਾ
ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਿਆਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ

.......
ਕਾਲੇ ਪਿੰਡੇ ਵਾਲਾ ਭਈਆ
ਨਹਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਮਲ ਮਲ ਸਾਬਣ
ਨੇੜੇ ਦੀ ਕਿਸੇ ਫੈਕਟਰੀ ਦਾ ਮਜ਼ਦੂਰ ਉਹ
ਨਹਾਉਂਦਾ ਨਹਾਉਂਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਨਲਕੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ

........
ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲਈ
ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਉਹਦੇ ਕੋਲ
ਨਾ ਬੀਵੀ ਨਾ ਭੈਣ ਨਾ ਮਾਂ ਨਾ ਬੱਚੇ

..........
ਨਲਕੇ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਉਹਦਾ

.........
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ
ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ
ਨਲਕੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਰਾਹੀਂ
ਆਪਣੇ ਪਿੰਡੇ ਨੂੰ ਛੁੰਹਦਾ

........
ਨਲਕਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ
ਕਿਸ ਨੇ ਲਗਵਾਇਆ ਹੈ
ਨਾ ਨਲਕਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ
ਨਾ ਉਹ ਭਈਆ
ਨਾ ਮੈਂ
ਨਾ ਲੰਘਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਾਹੀ

......
ਮੈਂ ਉਠਦਾ ਹਾਂ
ਫਿਰ ਧੋਂਦਾ ਹਾਂ
ਇਕ ਵਾਰ ਹੱਥ ਮੂੰਹ
ਪੀਂਦਾ ਹਾਂ ਪਾਣੀ

........
ਨਲਕੇ ਰਾਹੀਂ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ
ਜੁੜਦਾ ਹਾਂ ।।

ਸਲਾਮ

2009-04-30T19:54:00.000-07:00

ਅੱਜ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦਿਵਸ ਹੈ ।
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ , ਜੋ ਰਾਜ-ਮਿਸਤਰੀ ਦਾ ਕੰਮ 50 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਨੇ
ਅੱਜ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦਾ
ਘਰ ਬਣਾ ਰਹੇ ਨੇ ।
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦਿਵਸ ਮਨਾਉਣਾ ਹੈ ।

ਮੈਨੂੰ ਛੁੱਟੀ ਹੈ । ਘਰੇ ਬੈਠਾ ਕੰਪਿਊਟਰ ਤੇ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ .....
ਨਾਲ ਵਾਲੀ ਤਸਵੀਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਹੈ
ਜੋ
ਮੇਰੀ 6 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੋਬਾਇਲ ਨਾਲ ਖਿਚੀ ਹੈ । ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਲੱਗਿਆ ਸੀਮਿੰਟ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਸ਼ਾਇਦ
ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹੈ ....

ਅਸਲੀ ਰਾਹ

2009-04-26T21:07:00.000-07:00

ਮੈਂ ਤੇ ਮਿਤਰ
ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਢੇਰ ਗੱਲਾਂ
ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਫੋਨ 'ਤੇ

ਸਾਹਿਤ ਮੌਸਮ
ਕਾਇਨਾਤ ਬਜ਼ਾਰ

ਦਸਦੇ ਰਹੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ
ਆਪੋ ਆਪਣੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ
ਬਾਹਰਲੀਆਂ ਅੰਦਰਲੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ

ਤੇ ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ
ਪੁਛਦੇ ਹਾਂ ਦੋਹੇਂ
ਇਕੋ ਵੇਲੇ
ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ

ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ

ਤਾੳ ਚੁੰਮਦਾ ਮੱਥਾ ਸਾਡਾ
ਤੇ ਆਖਦਾ
ਇਹੋ ਹੈ ਅਸਲੀ ਰਾਹ

ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਸੁਣਾਉ
ਤੇ ਵਾਈਨ ਪਿਲਾਉ ।

ਹਾਇਬਨ # ਉਡਦੀ ਸਵੇਰ

2009-04-17T04:18:00.000-07:00

"ਪੜ੍ਹੋ ਪੰਜਾਬ " ਦੀ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਚ ਅੱਜ ਇਕ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤਜ਼ੁਰਬਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਿਆਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੜਾਉਂਦਿਆਂ ਇਕ ਮੰਦ ਬੁਧੀ ਦਾ ਬੱਚਾ ਦੂਜੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਗੁੱਡ ਮਾਰਨਿੰਗ ਕਹਿਣਾ ਸਿੱਖ ਗਿਆ ,ਪਰ ਉਹ ਗੁੱਡ ਨੂੰ ਉੱਡ ਆਖਦਾ ਹੈ । ਉਹਦਾ ਉੱਡ , ੳਡਕੇ ਹਾਇਕੂ ਚ ਆ ਬੈਠਾ :

ਉੱਡ ਮਾਰਨਿੰਗ

ਆਖਿਆ ਬੱਚੇ ਨੇ

ਉੱਡਣ ਲੱਗੀ ਸਵੇਰ

ਸ਼ਿੰਗਾਰੀ ਹੋਈ ਗਊ

2009-04-11T05:34:00.000-07:00

ਪੇਂਟਰ ਸਿਧਾਰਥ ਦੇ ਕਲਾ ਸੰਸਾਰ ਚ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਤਾਉਣ ਲਈ ਮੈਂ ਗੱਡੀ ਰਾਹੀਂ
ਦਿੱਲੀ ਗਿਆ। ਸਫ਼ਰ ਚ ਕੁਝ ਹਾਇਕੂ ਲਿਖੇ ਜੋ ਇਥੇ ਪੇਸ਼ ਹਨ ।।
ਪੇਂਟਰ ਸਿਧਾਰਥ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਬੱਸੀਆਂ ਦਾ ਜੰਮਪਲ ਹੈ।
ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਗਿਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪੇਂਟਰਾਂ ਚ ਸਿਧਾਰਥ ਅਨੋਖਾ ਤੇ ਬਹੁ-ਵਿਧਾਵੀ
ਹੈ। ਇਹਨੇ ਬੁੱਤ ਵੀ ਘੜ੍ਹੇ ਹਨ,ਦਸਤਾਵੇਜੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵੀ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ। ਸਿਧਾਰਥ
ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਗਾ ਵੀ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਿਧਾਰਥ ਰੰਗ ਆਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ – ਫਲਾਂ ਸਬਜੀਆਂ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ । ਕਾਗਜ਼-ਸ਼ੀਟ ਵੀ
ਆਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ । ਇਸ ਸ਼ਾਮ ਸਿਧਾਰਥ ਦੀ ੪ਮਿੰਟਾਂ ਦੀ ਫਿਲਮ
“The decorated cow “ ਦਿਖਾਈ ਗਈ , ਜੋ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਚ ਫੈਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਅਵਸਰ
ਮਿਲਣ ਤੇ ਇਹ ਫਿਲਮ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ । ਮੇਰੇ ਇਹ ਹਾਇਕੂ ਉਸ ਗਾਂ ਲਈ
ਹਨ ,ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਚ ਹਫੀ ਬੈਠੀ ਹੈ । ਪਹਿਲੇ ਹਾਇਕੂ ਚ ਬੱਚਾ
ਸਾਇਕਲ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਿਧਾਰਥ ਦੇ ਸਟੂਡਿਉ ਚ ਇਕ ਚਿਤਰ ਵਿਚ
ਗੱਡੀ ਨਾਲ ਕੁੱਤਾ ਦੌੜਦਾ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ ।

੧
ਗੱਡੀ ਨਾਲ ਦੌੜ ਲਾਵੇ
ਬੱਚਾ ਸਾਇਕਲ ਭਜਾਵੇ
ਮੋਢੇ ਭਾਰਾ ਬਸਤਾ

੨
ਹਰ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਵੰਡੇ
ਬਾਇਬਲ ਇਕ ਸੱਜਣ
ਇਕ ਨੇ ਮੋੜ ਦਿੱਤੀ

੩
ਬਾਇਬਲ ਖੋਲ੍ਹਦਾਂ
ਤਸਵੀਰਾਂ ਚ
ਤਿਤਲੀਆਂ ਫੁੱਲ ਪਹਾੜ

੪
ਗੁਲਾਬੀ ਫੁੱਲ
ਉਹਦੀ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼
ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਵੀ

੫
ਅੱਜ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹਾ
ਮੂੰਗਫਲੀ ਛੋਲੇ ਵੇਚਦਾ
ਟੋਹਣੀ ਵਾਲਾ ਬਾਬਾ

੬
ਇਥੇ ਖੜ੍ਹ
ਦਿਸੇ
ਗੱਡੀ ਦਾ ਤੀਜਾ ਡੱਬਾ

੭
ਬੱਚੇ ਨੇ ਹੋਰੂੰ
ਮੈਂ ਹੋਰੂੰ ਸੁਣਿਆਂ ਹੋਕਾ
ਠੰਡੀ ਮਿੱਠੀ ਕੁਲਫੀ

੮
ਹਿੱਲੇ ਨੰਨ੍ਹਾ ਯਾਤਰੀ
ਇਧਰ ਉਧਰ
ਨਾਲ ਨਾਲ ਗੱਡੀ

੯
ਕਾਲਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਵਟ ਦੇਵੇ
ਗੁੱਛਾ ਮੁੱਛਾ ਹੋ ਨਿਕਲ ਗਿਆ
ਨਿਕੇ ਜਿਹੇ ਚੱਕਰ ਚੋਂ ਬੱਚਾ ਇਕ ਸਿੱਕੇ ਨਾਲ

੧੦
ਰੁਕ ਜਾ ਸੂਰਜ ਸੰਤਰੀ
ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਹੋਰ
ਘਰ ਜਾ ਰਿਹਾਂ ਮੈਂ ਵੀ

ਸਾਰੇ ਸੋਹਣੇ

2009-04-09T21:29:00.000-07:00

ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਦਾ
ਚਾਅ ਦੇ ਖੰਭ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ
ਤਿੱਤਰ ਖੰਭੀ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਛੇੜਦਾ
ਕਿਸੇ ਪੰਛੀ ਨਾਲ ਖਹਿੰਦਾ

ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਕਾਹਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ
ਰਸੋਈ ਚ ਤਵੇ ਫੁਲ਼ਦੀ ਰੋਟੀ
ਮੈਂਨੂੰ ਹਾਕ ਮਾਰਦੀ

ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡ ਕੇ ਮੁੜੇ ਬੇਟੂ ਲਈ
ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਬੱਲਾ ਘੰਮਾਉਂਦਾ
ਲੰਮੀ ਡਾਈ ਮਾਰ ਕੈਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਉਹ

ਬੇਟੀ ਕੰਪਿਉਟਰ ਤੇ ਰੰਗ ਭਰਦੀ
ਸੁਣਦੀ ਕਵਿਤਾ ਮੇਰੀ
ਹਰ ਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਕਰਦੀ ਸ਼ਰਾਰਤ
ਵਾਹ ! ਵਾਹ !!

ਫਿਰ ਗੱਲ੍ਹ ਤੇ ਉਂਗਲ ਰੱਖਦੀ
ਕੁਝ ਸੋਚਣ ਲਗਦੀ
ਕੈਮਰਾ ਚੱਕਦੀ ਤੇ ਆਖਦੀ

ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੋ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਫੋਟੋ ਖਿਚਦੀ ਹਾਂ ਥੋਡੀ
ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ ਵੇਲੇ
ਕਿੰਨੇ ਸੋਹਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋਂ

ਮੈਂ ਉਹਦਾ ਮੱਥਾ ਚੁੰਮਦਾ
ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ
ਸਾਰੇ ਸੋਹਣੇ ।।

ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੀ ਕਲਾ

2009-03-29T20:21:00.000-07:00

ਦੁੱਖ
ਪੰਡ ਡੱਡੂਆਂ ਦੀ

ਗੰਢ ਖੋਲਾਂ
ਬੁੜਕਦੇ ਖਿਲਰ ਜਾਣ
ਘਰ ਦੇ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰ

ਹਰ ਰੋਜ਼
ਗੰਢ ਇਕ ਹੋਰ ਮਾਰਾਂ
ਇਸ ਗੰਢੜੀ ਉਪਰ

ਕਲਾ ਇਹੋ ਮੇਰੀ

ਦਿਸਣ ਨਾ ਦੇਵਾਂ
ਸਿਰ ਚੱਕੀ ਗੰਢੜੀ ਇਹ
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ।।

2009-03-28T17:30:00.000-07:00

ਇਕ ਅਨੋਖੀ ਧੂਨੀ

2009-03-27T19:43:00.000-07:00

ਇਨਕਲਾਬ ਦੂਰ ਨਹੀਂ
ਬਹੁਤ ਨੇੜੈ ਹੈ
ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਸਾਹ ਨਾਲ
ਜਿੰਦਾਬਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸਾਂ
ਬਾਹਰੋਂ ਦਹਿਲੀਜ਼ ਤੋਂ
ਠੁਰ ਠੁਰ ਕਰਦੇ ਬੱਚੇ ਦੀ
ਕੰਬਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ

ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੀ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਫ਼ਟੀ ਕਮੀਜ਼ ਨੂੰ
ਫੜ੍ਹ ਫੜ੍ਹ ਰੋਕਦਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੇਟੂ ਦੀਆਂ ਚੱਪਲਾਂ
ਉਹਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ
ਇਕ ਉੱਚੀ ਹੋਈ ਪੁਰਾਣੀ ਸਵੈਟਰ
ਉਹਦੇ ਗਲ 'ਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ

ਖਾਣ ਲਈ
ਹੁਣੇ ਹੁਣੇ ਤਵੇ ਤੋਂ ਲਹਿਆ
ਪਰੌਂਠਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਇਨਕਲਾਬ ਜਿੰਦਾਬਾਦ ਦੇ
ਨਾਅਰੇ ਲਾਉਂਦਾ
ਰਸੋਈ 'ਚ ਬੈਠੇ
ਆਪਣੇ ਬੇਟੂ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜ੍ਹ
ਹਵਾ 'ਚ ਲਹਿਰਉਂਦਾ ਹਾਂ

ਕਮਰੇ 'ਚ ਫੈਲ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਇਕ ਅਨੋਖੀ ਧੁਨੀ

ਭਮੰਤਰਿਆ ਬੇਟੂ
ਮਾਂ ਵੱਲ ਵਿੰਹਦਾ
ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਪਾਪਾ ਨੂੰ
ਪੁਛਦਾ ਹੈ

ਪਤਨੀ ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਲਾਸ ਦਿੰਦੀ
ਮੇਰੇ ਤਪਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਹੱਥ ਰਖਦੀ
ਸੋਚਦੀ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਸੰਭਲੀ ਹੈ ਸੁਰਤ ਬੇਟੇ ਦੀ
ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪਿਆ ਹੈ
ਅਜਿਹਾ ਦੌਰਾ...

ਦੌਰਾ! ਮੈਂ ਚੌਂਕਦਾ ਹਾਂ

ਬੇਟੂ ਦਾ ਮੱਥਾ ਚੁੰਮਦਾ
ਸਹਿਜ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸੁਪਨਾ
ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅੱਖ

ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਮੈਂਨੂੰ ॥

ਸਮੇਂ ਸਿਰ

2009-03-23T03:05:00.000-07:00

ਤੂੰ ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜ਼ਦੀ ਰਸੋਈ ਚ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਹੁੰਦਾ
ਥਾਲ ਗਲਾਸ
ਛੰਨਾ ਕੌਲ਼
ਗੜਬੀ ਬਾਟੀ

ਥੋੜੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਵਾਈ ਕਲੀ
ਚਮਕ ਉਠਦੀ
ਰਾਤੇ ਰਾਤ
ਮੈਂ ਹਰਿਦੁਆਰ ਜਾ ਆਉਂਦਾ

ਸੁਬ੍ਹਾ ਤੂੰ ਕੁਟਦੀ ਚੂਰੀ
ਥਿੰਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ
ਮੇਰਾ ਪਿੰਡਾ ਲੇਸਦੀਆਂ
ਜੁਆਕਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ
ਦੁੱਧ ਦਾ ਭਰਿਆ ਛੰਨਾ
ਮੈਂ ਗਾਉਂਦਾ

ਆਹ ਹੁਣੇ ਤੂੰ
ਰੋਟੀ- ਡੱਬਾ ਪੈਕ ਕਰੇਂ
ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਤੇ ਆਖੇਂ
ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਖਾ ਲੈਣਾ ।।

ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ ਤੇ ਕਈ ਕੁਝ ਹੋਰ

2009-03-22T04:55:00.000-07:00

ਮਿੱਠੀ

2009-03-18T18:00:00.000-07:00

ਦਸ ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ
ਜਾਣਨ ਲੱਗਿਆ ਬੱਚਾ ਉਹ
ਕਰਦਾ ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ
ਆਖਣ ਲੱਗਿਆ ਮੈਨੂੰ

ਉਰੇ ਕਰੋ ਗੱਲ੍ਹ
ਮਿੱਠੀ ਲੈਣੀ ਐ

ਇਸ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚਲਾ ਰਸ
ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਦਾ ਹੈ

ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਲੱਗਿਆ ।।

ਰਾਤ

2009-03-18T04:17:00.000-07:00

ਮੈਂ ਹਾਂ

ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਹੈ

ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਭਰਿਆ ਥਾਲ

.... .....

ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਕਦੇ ਕਦੇ ਰਾਤ

ਬੜਬੋਲੀ ਕਵਿਤਾ

2009-03-14T09:52:00.000-07:00

ਮੈਂ ਪਲ ਪਲ
ਜਿਉਂਦਾਂ ਹਾਂ

ਕਦੇ ਮਾਂ ਪਤਨੀ
ਬੱਚਿਆਂ ਪਿਤਾ ਨਾਲ
ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਕਿੰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ
ਰੁਖਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ
ਮੈਨੂੰ
ਕੋਈ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ।।